Η ηλικιωμένη Μάργκαρετ αναπολεί τα νεανικά χρόνια που έζησε ως προστατευόμενη της Λαίδης Λάντλοου στην Έπαυλη Χάνμπουρι στις αρχές του 19^ου αιώνα. Εκεί είχε την ευκαιρία να ζήσει δίπλα στη δυναμική Λαίδη Λάντλοου, τον ουσιαστικό φορέα της τοπικής εξουσίας, και να γίνει μάρτυρας των σχέσεών της με την τοπική κοινωνία και ιδιαίτερα με τα άτομα που προσπαθούσαν να προωθήσουν τις κοινωνικές αλλαγές.

Ξεκινώντας κανείς την ανάγνωση, στην έκτη σελίδα του βιβλίου, στα στοιχεία της έκδοσης, διακρίνει ανάμεσα στα γεωργιανά γράμματα τον αριθμό 1973: είναι το έτος της έκδοσης του βιβλίου στη Γεωργία. Τελειώνοντας κανείς την ανάγνωση, είναι πλέον βέβαιος: αν ο συγγραφέας ήταν από κάποια χώρα της Δυτικής Ευρώπης, το βιβλίο του θα είχε μεταφραστεί πολύ νωρίτερα στα ελληνικά – όχι πενήντα χρόνια μετά.

Το Μεξικό της δεκαετίας του 1970 αποδεικνύεται επικίνδυνο μέρος, ακόμα και για τους νομοταγείς πολίτες που κοιτάζουν μόνο τη δουλειά τους, όπως η Μάιτε, μια τριαντάρα γραμματέας που ψάχνει τη χαρά της ζωής μέσα από τα φτηνά εικονογραφημένα ρομάντζα και τη συλλογή των δίσκων της. Όταν η γειτόνισσά της, η όμορφη φοιτήτρια Λεονόρα,  εξαφανίζεται, η Μάιτε αρχίζει να την ψάχνει και βρίσκεται μπλεγμένη σε μια ιστορία αναζήτησης επικίνδυνων φωτογραφιών, παράνομων παρακολουθήσεων και σκληρών πρακτόρων.

Τρεις ιστορίες, δύο διηγήματα και μια νουβέλα, που δεν έχουν μεταφραστεί ξανά στην Ελλάδα, περιλαμβάνονται στο συγκεκριμένο βιβλίο.

Η ιστορία του ερωτικού πάθους ενός άγνωστου άνδρα για μια νεαρή βιολίστρια, τη Ρεβέκκα, ξεδιπλώνεται μέσα από τις σελίδες ενός σημειωματαρίου που ξεβράζεται μισοκατεστραμμένο στις ακτές της Νέας Αγγλίας.

Η Λεϊλί έχει μεταναστεύσει από το Μάλι στη Γαλλία και κατοικεί στη Μασσαλία, μόνη, αγωνιζόμενη να μεγαλώσει τα τρία της παιδιά. Η Λεϊλί ψάχνει να βρει μόνιμη δουλειά προκειμένου να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης της ίδιας και των παιδιών της. Ο φόνος ενός άντρα, που σχετίζεται με μια οργάνωση παροχής βοήθειας σε μετανάστες, θα φέρει την αστυνομία στην πόρτα της Λεϊλί: για τη δολοφονία καταζητείται η κόρη της.

Ένα σπίτι φτιαγμένο από μίσος και κατοικημένο από ίσκιους κρυμμένους κάτω απ' τα κρεβάτια, μέσα στα ντουλάπια, κάτω απ' τα θεμέλια, ανάμεσα στα τούβλα των τοίχων. Φαντάσματα μοχθηρών αντρών και οπτασίες άγιων γυναικών συντροφεύουν τις δυο τελευταίες ενοίκους, γιαγιά και εγγονή, που οι χωριανοί αποφεύγουν τη μέρα, αλλά προσφεύγουν σ' αυτές τη νύχτα για να λύσουν λογαριασμούς που παραμένουν χρόνια ανοιχτοί.

Στο ‒όχι και πολύ μακρινό‒ 2040, στην υπερσύγχρονη, δυστοπική γαλλική πόλη Οράνζ, η οποία τελεί υπό τον απόλυτο έλεγχο ενός ιδιότυπου οικονομικο-πολιτικού κατεστημένου, η Σαχάρ και ο Λόρκα αναζητούν τη χαμένη κόρη τους στον κόσμο των Αθεάτων, ένα είδος έμβιων όντων που δεν μπορούν να εντοπιστούν από τα ραντάρ του συστήματος.

Πρωταγωνίστρια στα διηγήματα του τόμου «Ανατολικά της Δύσης» είναι μια χώρα,  η Βουλγαρία. Για τους ανθρώπους της, που μας μιλούν σε πρώτο πρόσωπο, η Δύση αποτελεί σημείο αναφοράς και στα χρόνια που το «αγαπητό Κόμμα» είναι στο επίκεντρο της ζωής τους, αλλά και μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού.

Ο Γιόζο γεννήθηκε σε ένα χωριό στη βορειοανατολική Ιαπωνία ως το μικρότερο μέλος μιας πολυπληθούς οικογένειας δέκα ατόμων και ως αγοράκι τον ενθουσίαζαν τα τρένα κι οι σιδηροδρομικοί σταθμοί. Ήταν ασθενικό και μελαγχολικό παιδί κι ένιωθε συνεχώς μεγάλη ντροπή και, όσο ακατανόητο κι αν είναι, δεν ένιωθε το αίσθημα της πείνας. Το έργο στο σύνολό του ορίζεται από τη βασανιστική θλίψη που κατέκλυζε τον συγγραφέα σε όλη του τη ζωή και μπορεί να παρασύρει τον αναγνώστη σε πολύ σκοτεινά μέρη.