Στη sci-fi saga “Uglies'', οι έφηβοι υποβάλλονται υποχρεωτικά σε μια σειρά εγχειρήσεων και γίνονται όμορφοι, σύμφωνα με τα αισθητικά πρότυπα που καθορίζει ένα επιτελείο γιατρών. Πίσω όμως από τη λαμπερή βιτρίνα υπάρχει ''ένα μικρό, βρώμικο μυστικό''- η ελίτ χρησιμοποιεί το δέλεαρ της ομορφιάς για κάποιους άλλους (καθόλου όμορφους) σκοπούς...

Ποια είναι η πύλη της κόλασης; Η ζωή, η εκδίκηση ή ο θάνατος; Μπορεί το κάθε ένα από αυτά να είναι μια πύλη που σε οδηγεί στην κόλαση. Η υπέρβαση στη ζωή είναι ο θάνατος; Ή η υπέρβαση του θανάτου είναι η ζωή!

Στο αεροδρόμιο JFK της Νέας Υόρκης προσγειώνεται η πτήση 753 από το Βερολίνο. Ξαφνικά όλα τα συστήματα καταρρέουν και οι πόρτες δεν ανοίγουν. Το πιο τρομακτικό είναι ότι οι άνθρωποι στο αεροσκάφος δεν δίνουν σημάδια ζωής. Όταν οι υπεύθυνοι καταφέρνουν να μπουν στο αεροπλάνο βρίσκουν μόνο τέσσερις επιζώντες που δεν θυμούνται τίποτα.

Καυστική σάτιρα για τον ξεπεσμό της σύγχρονης τέχνης, φιλοσοφική αναζήτηση της έννοιας του ''ωραίου'', ανθρώπινο δράμα που καυτηριάζει τις απάνθρωπες κοινωνικές δομές και τις εξουσιαστικές σχέσεις: όλα τα παραπάνω είναι ταυτόχρονα το απολαυστικό αφήγημα ''Όταν ήμουν έργο τέχνης'', του Γάλλου εικαστικού λογοτέχνη, Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ.

Ο Ρόμπερτ Λάνγκτον δέχεται ένα τηλεφώνημα από το γραμματέα του μέντορά του, Πίτερ Σόλομον, για να δώσει μια διάλεξη στην Ουάσινγκτον. Λίγες ώρες αργότερα ο καθηγητής εισέρχεται στην αίθουσα, όπου βρίσκονται μόνο ελάχιστοι τουρίστες. Λίγο μετά ακούγεται μια κραυγή και στο κέντρο της αίθουσας βρίσκεται ένα κομμένο χέρι, το οποίο ανήκει στον Σόλομον.

Το βιβλίο «Το αντίθετο του θανάτου» του Ρομπέρτο Σαβιάνο, είναι ένα αφήγημα που χωρίζεται σε δύο μέρη και έχει ως φόντο την ιταλική περιφέρεια. Στο πρώτο μέρος εξιστορείται η ιστορία μιας κοπέλας που περιμένει τον αρραβωνιαστικό της να γυρίσει από τον πόλεμο, ενώ στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται ο θάνατος δυο νεαρών από τη μαφία.

1928. Η Βίβα επιθυμεί να επιστρέψει στην Ινδία, απ’ όπου έφυγε πολύ μικρή. Επειδή τα οικονομικά της δεν την βοηθούν, αποφασίζει να δουλέψει ως συνοδός τριών νέων ανθρώπων που πηγαίνουν στην Ινδία: της Ρόουζ, που πάει για να παντρευτεί έναν νεαρό αξιωματικό τον οποίο γνωρίζει ελάχιστα, της Τορ, που συνοδεύει τη φίλη της και του δεκαεξάχρονου Γκάι.

Ένα βιβλίο επίκαιρο, άσχετα αν διαδραματίζεται στα 1950, αφού οι κόσμοι γονιών και παιδιών πάντοτε θα συγκρούονται. Είναι μια ευκολοδιάβαστη ιστορία ενός ταξιδιού, που από κάποια πλευρά του όλοι το κάνουν. Για να μαθαίνουν όσοι δεν το ξέρουν, να θυμούνται όσοι το πέρασαν και να αφυπνίζονται όσοι δεν αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει γύρω τους.

Σε ένα ανώνυμο νησί, σε μια απροσδιόριστη χρονική περίοδο, κατά διαστήματα εξαφανίζονται αντικείμενα και οι κάτοικοι είναι υποχρεωμένοι να ξεχάσουν την ύπαρξή τους. Τι συμβαίνει, όμως, όταν κάποιος δεν μπορεί να ξεχάσει; Τότε, επεμβαίνει η Αστυνομία της Μνήμης για να εξαφανίσει οποιαδήποτε παρέκκλιση από τον κανόνα.

Είκοσι ώρες στον αέρα, είκοσι ώρες μέχρι την προσγείωση της πτήσης 79 από το Λονδίνο για το Σίδνεϊ. Κατά τη διάρκειά τους, πολλά μπορούν να συμβούν στην «Ομηρία» της Clare Mackintosh.