''Ένα λιοντάρι που τινάζει από τη χαίτη του τη σκόνη του κόσμου'' κατοικεί μέσα στην ποίηση της Μαρίας Κατσοπούλου: αιμοβόρο, κουρασμένο και μοναχικό. Αλλά αληθινό - με τα σημάδια από τις μάχες της επιβίωσης, όχι πέτρινο.

Καθολικά ανιχνεύει η Γκλικ  το Ορατό, αλλά κυρίως το Αόρατο που κινεί τα νήματα της Φύσης και της ανθρώπινης ζωής. Ποια η θέση του ανθρώπου, των φυτών, των λουλουδιών, του ανέμου μέσα στο σύμπαν; Πώς ισορροπούν μεταξύ τους αυτά τα στοιχεία διατηρώντας έκαστο την ομορφιά που του αναλογεί  και εδραιώνοντας την ύπαρξή του μέσα σε έναν εχθρικό κόσμο;

Η Έλσα Κορνέτη είναι μάγισσα του στίχου, αλχημίστρια της γραφής, θαυματοποιός των μετεώρων, μεταβολιστής των ακορέστων ορέξεων υπέρ Αοράτου και άλλων επισήμως όντων…

«Αρλεκίνος» τιτλοφορείται η τελευταία ποιητική συλλογή του Γιώργου Λίλλη, ήτοι «μικρός διάβολος» όπως είναι η ερμηνεία της λέξης που έχει τις ρίζες της στον 16^ο αιώνα.

Λόγος απλός, λιτός κι απέριττος, ιδιόλεκτος κοφτερή αφκιασίδωτη. Περιεχόμενο υπαρξιακό. Θεματολογικώς κυριαρχεί η αυτοκριτική αισιοδοξία, η φιλάνθρωπος ενδοσκόπηση, η εξωστρεφής ομφαλοσκόπηση (οξύμωρον πλην όμως σαφές).

Η αλλοτρίωση κυριαρχεί στο θεματολογικό τοπίο με την αναπόφευκτη μετεφηβική αγωνία συνάμα για τη μερική ή ολική ενσωμάτωση στην κοινωνία, της οποίας ο κώδικας μας πέφτει στενός και τα τερτίπια της από παλαιομοδίτικα έως απηρχαιωμένα.

Μία μίξη ποίησης και πεζού λόγου είναι το πρωτόλειο «Θήτα» της Αναστασίας Ασλανίδη, με τη συγγραφέα να μιλάει για το αέναο ταξίδι του φωτός και της ζωής.

Σπανίως το πρώτο βιβλίο ενός ποιητή είναι τόσο ώριμο και «φτασμένο» στην ουσία, στον πυρήνα του υπαρξιακού ερωτήματος.

Ώριμος ποιητής πλέον, ο Ντίνος Σιώτης ποιεί ήθος, με όλες τις ποιητικές και πνευματικές εκδηλώσεις-δράσεις του.

Τέσσερις ποιητικές συλλογές σε μία έκδοση-σύνθεση, με 200 συνολικά ποιήματα σε τέσσερις υποενότητες (Ο εισπράκτορας, Υπόθεση εργασίας, Προσεχώς, Αναλγητικό), είναι η πρόσφατη ποιητική κατάθεση του Γιώργου Γκανέλη.