Ένα συναρπαστικό βιβλίο που γοητεύει τον αναγνώστη. Οξυδερκής, εύστοχη στις παρατηρήσεις της, η Κάρσον διαβάζει τα αρχαία κείμενα, διεισδύει στο θέμα της με σεβασμό, πειθαρχία, αλλά και παιγνιώδη διάθεση στα σημεία προσφέροντας στους αναγνώστες απόλαυση, αλλά και τροφή για στοχασμό.

Κείμενα για το μαύρο, «το πιο κομψό από όλα τα χρώματα», κατά Κριστιάν Ντιόρ, το μαύρο απ όπου γεννήθηκε ο κόσμος, το  μαύρο των στοχαστών, το μαύρο των ρομαντικών ποιητών, το μυστηριώδες μαύρο των μυθιστοριογράφων και, το μαύρο στη ζωγραφική, στο σχέδιο και στην γκραβούρα.

Η Γαλλίδα φιλόσοφος και κλασική φιλόλογος Μπαρμπαρά Κασσέν μας παρουσιάζει ένα δοκίμιο για τη νοσταλγία κάνοντας αναφορές στον Οδυσσέα, στον Αινεία και στην Άρεντ, στη σχέση των ανθρώπων με τον χρόνο, την πατρίδα και τις γλώσσες τους. Οι αναγνώστες μετά την ανάγνωση νιώθουν πιο πλούσιοι σε ιδέες, γνώσεις και συναισθήματα.

Ο Διονύσης Ν. Μουσμούτης είναι ένας ιδιαίτερα ευγενής, πολιτισμένος άνθρωπος και εμβριθής ερευνητής των λογοτεχνικών μας πραγμάτων, επαρκής «ανα-γνώστης», συνδημιουργός λογοτέχνης, εξαίρετος δοκιμιογράφος…

Η Ελίζαμπεθ Άμποτ διατρέχει την Ιστορία από τη Βίβλο έως τη σύγχρονη εποχή, αναδεικνύοντας την προσωπικότητα και την πορεία γυναικών που διάλεξαν συνειδητά ή αναγκάστηκαν να δεχθούν το ρόλο της μετρέσας. Ένα βιβλίο που κινείται ανάμεσα στην ιστορική έρευνα, την κοινωνιολογική μελέτη και τη βιογραφία, έχει άποψη αλλά δεν χειραγωγεί τον αναγνώστη.

Ένα βιβλίο που πολλοί πολύ θα ήθελαν να το έχουν γράψει αυτοί!!! Οι «ματαιοκάματοι» [ας μου συγχωρεθεί ο όρος] ας μελετήσουν (αν τολμούν) αυτό το επιστημονικό μελέτημα του Παντελή Μπουκάλα, με λογοτεχνικότητα αναμφισβήτητη κι αξία αυταπόδεικτη!!! Το Φως δεν γίνεται να το κρύψουν κάτω από το χαλί και να πατήσουν πάνω του…

Η Δρ. Λαμπρίνα Μαραγκού, στη μονογραφία της για τον Γιώργο Χειμωνά, μιλάει για αυτόματη γραφή στο έργο του Χειμωνά. Θεωρεί ότι το πεζογραφικό του έργο αναλίσκεται σε έναν εσωτερικό μονόλογο τον οποίο χαρακτηρίζει (σελ. 12) παραληρηματικό.  Αλλού διαπιστώνει ότι δεν διακρίνονται στα κείμενά του επιρροές από άλλους λογοτέχνες.

Μία σπάνια συνάντηση ενός καθηγητή, πανεπιστημιακού δασκάλου και εύστοχου κριτικού πνεύματος με έναν ποιητή αγαπησιάρικο, γέμοντος συναισθήματος… «Ο Γιώργος Μαρκόπουλος σε χρόνο ανύποπτο» είναι ένα εμβριθές μελέτημα του Θεοδόση Πυλαρινού για ψαγμένους και υποψιασμένους αναγνώστες, εθισμένους στην αφηγηματική χάρη και στη νοηματική πληρότητα

Το βιβλίο του Γρηγόρη Λάζου δεν αποτελεί συνεπώς μια ακόμη επιστημονική έρευνα πεδίου και μια προβληματική πάνω σε ένα σύγχρονο φαινόμενο, αλλά μια έμμεση φωνή διαμαρτυρίας που επιδιώκει να αφυπνίσει, να ενημερώσει και να προσανατολίσει όσους διαθέτουν κάποια εξουσία στα χέρια τους για την καταστολή του φαινομένου.

Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι η ομιλία στην τελετή απονομής του Βραβείου Νόμπελ το 2005. Ο Πίντερ, λόγω της βεβαρημένης κατάστασης της υγείας του, δεν μπόρεσε να παρευρεθεί και εκφώνησε την ομιλία του μέσω δορυφόρου.