Ευαισθητοποιημένη από όσα συμβαίνουν γύρω της, η Αρουντάτι Ρόι παρουσιάζει μια σειρά δοκιμίων για τη σκοτεινή πλευρά της δημοκρατίας στη σύγχρονη Ινδία. Καταγγέλλει τον πολιτιστικό εθνικισμό και το νεοφασισμό, την περιθωριοποίηση θρησκευτικών και εθνικών μειονοτήτων, την τρομοκρατία και την εκμετάλλευση των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων.

Στο παρόν βιβλίο παρουσιάζονται επτά κείμενα του Τζορτζ Όργουελ που γράφτηκαν μεταξύ 1940-1952 για εφημερίδες και περιοδικά της εποχής, μέσα από τα οποία αναδεικνύεται η μεγαλύτερη αρετή του, τόσο ως συγγραφέα όσο και ως προσωπικότητας: «μια σφοδρή, στα όρια του ολέθρου, μανία για την αλήθεια», όπως σημειώνει στο επίμετρό του ο μεταφραστής.

Το βιβλίο του Marc Auge είναι ένα δοκίμιο με ανθρωπολογικά και κοινωνικά στοιχεία, όπου κύριος άξονας είναι το μετρό. Το έργο είναι χωρισμένο σε τρία μέρη : «Διαδρομές», «Αλλαγές», «Σύγχρονοι».

Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης παρουσιάζει 28 παλαιότερα και νεότερα κείμενα, δημοσιευμένα από το 1991 έως το 2008. Ξεκινά με έναν περίπατο στο Βερολίνο και την Αθήνα. «Διαβάζει» τους δρόμους και τα μνημεία των δύο πόλεων. Τα κείμενά του αποτελούν βαθυστόχαστες σκέψεις πάνω στη σύγχρονη πραγματικότητα, καθώς την αντικρίζει με τη ματιά περασμένων αιώνων.

Ένα βιβλίο-ποταμός, πηγή κι αναφορά μελλοντικών επισκεπτών κι ερευνητών, λειτουργεί κι ως αναμνηστικό ανεξίτηλο για όσους έχουν βιώσει την αγιονορείτικη περιπέτεια με ή χωρίς κρασί.

Τα συγκεκριμένα κείμενα πραγματεύονται τα πάντα γύρω από τη μυθοπλασία, την πορεία της μέσα στο χρόνο, τους νεωτερισμούς, ρηξικέλευθες απόπειρες διάσημων ή μη δημιουργών, τον αντίκτυπο στους αναγνώστες, τους θεατές, το κοινό γενικότερα.

Το βιβλίο του Μπαλτάσαρ Γκρασιάν είναι μια συλλογή από χρησμούς, συμβουλές, για την κατάκτηση της φρόνησης του ανθρώπου και της ψυχής του. Λέγεται πως το συγκεκριμένο έργο είναι το πιο πολυμεταφρασμένο μετά τον «Δον Κιχώτη» του Θερβάντες.

Στο προοίμιο της πραγματείας αναφέρεται ως αντικείμενό της, όχι τόσο η ελευθερία της βούλησης όσο η πολιτική ή κοινωνική ελευθερία και ιδίως η φύση και τα όριά της, που μπορούν να ασκηθούν από την κοινωνία στο άτομο. Η μελέτη διερευνά και την ανάπτυξη των ορίων της κοινωνικής εξουσίας επί του ατόμου και της κυριαρχίας του ατόμου επί του εαυτού του. Η πραγματεία ολοκληρώνεται με παραδείγματα εφαρμογών που μπορούν να χρησιμεύσουν ώστε να καταστεί σαφέστερη η νοηματοδότηση του περιεχομένου και των αρχών της παρούσας μελέτης.

Στο βιβλίο της «Ο Προυστ και το καλαμάρι», η Maryanne Wolf, καθηγήτρια στο τμήμα Παιδικής Ανάπτυξης Eliot-Pearson του Πανεπιστημίου Tufts της Μασαχουσέτης, επεκτείνει την κύρια διαφορά του ανθρώπου από τα άλλα όντα, που είναι το λογικό και η μνήμη, μιλώντας για την ιστορία της ανάγνωσης και την επικοινωνία ως ειδοποιό διαφορά μας ως είδους.

Μία κραυγή αγωνίας για το μέλλον του διαταραγμένου και διεστραμμένου ανθρωπίνου είδους.. Ο Νίκος Ταραντίνος είναι ένας σύγχρονος στοχαστής, «αυτοδίδακτος», όπως όλοι οι αρχαίοι φιλόσοφοι…