Όταν η γυναίκα του Χουλιάν αργεί να επιστρέψει από το μάθημα ζωγραφικής που παρακολουθεί, αυτός αρχίζει να θυμάται στιγμές από το παρελθόν και να χτίζει στο μυαλό του το πιθανό μέλλον.

Ο Alejandro Zambra αναπτύσσει το θέμα του μέσα από μια σύντομη φόρμα. Χωρίζει την ιστορία σε τέσσερα μέρη, συνδετικός κρίκος των οποίων είναι η μνήμη, αυτή η άπιαστη ανάσα που μας γυρίζει πίσω, ακόμα και πίσω στο σπίτι, για να αναζητήσουμε απαντήσεις σε ερωτήματα που στο παρελθόν δεν είχαν τεθεί, αλλά τώρα ζητούν απάντηση.