Μια γυναίκα βρίσκεται σε ένα νησί για να εκπληρώσει ένα τάμα. Στην πραγματικότητα πρόκειται για την καταβύθιση της ηρωίδας στα μύχια του εαυτού της σε μια προσπάθεια λύτρωσης.

Το «Τορτίλα Φλατ» του Τζον Στάινμπεκ είναι η ιστορία των παϊζάνων της περιοχής που ζουν μόνο για το μεθύσι, τον καυγά και τις ερωτοδουλειές. Είναι φτωχοδιάβολοι με χρυσή καρδιά που συγκρούονται με τις συμβατικότητες της κοινωνίες. Κι όμως, αυτές είναι που στο τέλος θα τους νικήσουν.

Ποιητικότητα των εκτενών περιγραφών, πρόδηλη η ανάγκη του θυμικού να ξεπλύνει τις αμαρτίες του νοητικού και να ξαναβρούμε ως ανθρώπινο είδος τη χαμένη μας, παραδείσια αθωότητα.

H επιχειρηματίας και δημοσιογραφούσα Ζιζή Σφυρή γράφει σαν να επιχειρεί και βολιδοσκοπεί σαν να δημοσιογραφεί χρησιμοποιώντας τη μαιευτική μέθοδο του Σωκράτη προς το βαθύ της υποσυνείδητο.

Υποκλίνομαι ενεός. Αυτό είναι ποίηση. Που δεν περισσεύει τίποτα.

Η ποίηση της Κατερίνας Αυγέρη, όσο κι αν είναι «λόγια», δεν είναι ποίηση ποιητικής, αλλά εκπεφρασμένη ποιητική αγωνία για το ανούσιο της ύπαρξης.

Επιτέλους κι ένας ποιητής που συνδιαλέγεται αληθώς με την Αιωνιότητα, παρακάμπτοντας το κρίσιμο τώρα κι αγνοώντας τις μικρότητες της καθημερινής, αστικής, πικρόχολης ζωής.

Ποιητική συγγενεύουσα με τη στιχουργική, απόηχοι Σεφέρη, Δημουλά, Καββαδία, νεολογισμοί κι αιρετική χρήση της γλώσσας. Συνειδητές ανορθογραφίες κι ασυνταξίες. Διάσπαρτη ή συνεχόμενη «φτωχή» ομοιοκαταληξία, χωρίς ίχνος ανατροπής ή ειρωνείας. Εν κατακλείδι, ένα ελκυστικό, αξιομελέτητο, αλλά άνισο πόνημα.

Όταν βρει την απολύτως προσωπική του αιχμή και τονίσει ιδιαίτερα το μοναδικό του ύφος, τότε ο Χρήστος Κούκης θα κατακτήσει το πρώτο σκαλί στην υψηλή τέχνη της Ποιήσεως. Μέχρι τότε δοκιμάζεται και δοκιμάζει…

Αισιόδοξη απελπισία ή απελπιστική αισιοδοξία; Απομυθοποιητική διάθεση. Η αρχαία κληρονομιά, βάρος στις πλάτες της Ελλάδας που βιώνει μια «βελούδινη χρεοκοπία» των πολιτικών που επέλεξαν οι κυβερνώντες. Προσγειωτικός λόγος με ρομαντικές προεκτάσεις. Η φυγή στο Φως, μόνη διέξοδος. Αναμονή της Άνοιξης που επελαύνει.

Νεορομαντική μυθολογία, ιδεαλισμός αραιωμένος με ειρωνεία κι αυτοσαρκασμό, απαξία της Ύλης, αναζήτηση της ουτοπίας, φυγή στον κόσμο του ονείρου.

Ένας άντρας στέκει μπροστά σε ένα παράθυρο και παρατηρεί. Ένα στοχαστικό μυθιστόρημα για την έννοια της επιτυχίας, αλλά και για τις απογοητεύσεις που η κοινωνία «προσφέρει» στους κυνηγούς της ευτυχίας.