''Το τέλος του Μίστερ-Υ'' της Βρετανίδας συγγραφέως Σκάρλετ Τόμας αποτελεί ιδιάζουσα λογοτεχνική περίπτωση. Αν και ξεκινάει ως campus novel, η υπόθεσή του, στοιχειωμένη από τον αξεπέραστο ''Νευρομάντη'' του Ουίλιαμ Γκίμπσον, δεν ξεφεύγει απλώς από τα συνήθη αλλά απογειώνεται, παρασύροντας τον αναγνώστη στις παράλληλες διαστάσεις του χωροχρόνου.

Παραμονές της πρεμιέρας του «Άμλετ» που σκηνοθετεί, η Κέιτ δέχεται την επίσκεψη της Ροζ και το δώρο της. Όταν η Ροζ δολοφονείται, η Κέιτ με μόνο στοιχείο το δώρο αρχίζει έναν αγώνα για να βρει το μυστικό που ήθελε να της αποκαλύψει η φίλη της.

Η 16χρονη Λιζίνκα εισάγεται στη νεοσύστατη σχολή δημίων που διευθύνουν ο καθηγητής Βλκ και ο κοσμήτορας Σίμσα. Είναι το μοναδικό κορίτσι σε μια ολιγομελή τάξη αγοριών. Η εντυπωσιακή ομορφιά της και η συγκαταβατικότητα του χαρακτήρα της τη φέρνουν στο επίκεντρο διαφόρων γεγονότων, ορισμένα από τα οποία έχουν τραγική κατάληξη.

Όταν οι ζωές και τα μονοπάτια των πεπρωμένων των δύο ετερόκλητων ηρώων αρχίζουν να συγκλίνουν στο λογοτεχνικό σύμπαν του συγγραφέα, και με φόντο μια μαγικά ρεαλιστική Ιαπωνία, τότε όλα τα γεγονότα μπορούν να αιτιολογηθούν, και να αποκρυσταλλωθούν οι αρχαίες προφητείες αλλά και το ανεξιχνίαστο παρελθόν.

Τέσσερις φίλοι πηγαίνουν εκδρομή σ’ ένα απομονωμένο νησί, καθώς έχουν να βρεθούν πολλά χρόνια. Η παρέα ανασύρει τις αναμνήσεις του παρελθόντος, στις οποίες κρύβονται και ένοχα μυστικά, ενώ μια κοπέλα από την παρέα βρίσκεται νεκρή.

Το 1976, η Αφροαμερικανή Ντέινα, η πρωταγωνίστρια και αφηγήτρια της ιστορίας, έχει μόλις μετακομίσει στο νέο της σπίτι στο Λος Άντζελες με τον λευκό σύζυγό της, τον Κέβιν. Ξαφνικά, ενώ τακτοποιούν τα βιβλία τους, η Ντέινα χάνει τις αισθήσεις της και όταν συνέρχεται βρίσκεται στο παρελθόν, στη φυτεία από την οποία ξεκινούν οι ρίζες της οικογένειάς της,

Μετά το «Θανάσιμο πέρασμα», το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα της Lone Theils με ηρωίδα τη δημοσιογράφο Νόρα Σαν, η συγγραφέας επιστρέφει με το «Φονικό μονοπάτι» και καταπιάνεται με το θέμα της προσφυγιάς, αλλά και με αυτό των παράνομων κυκλωμάτων που δρουν στο σκοτάδι.

Ο Μάγκρις μιλά, ένας λουόμενος κι αυτός ανάμεσα στους άλλους, στον ίδιο βραχώδη γιαλό, για την κοινή μας κατάσταση στο θέατρο του κόσμου, όπου «αν ήμασταν αληθινά και απερίφραστα ο εαυτός μας, χωρίς σκάφανδρο και χωρίς το σενάριο που πρέπει να ερμηνεύσουμε, θα ήμασταν πιθανότατα χαμένοι».

Το «Χρονοκαταφύγιο» είναι ένα μυθιστόρημα για τα παιχνίδια που μας παίζει το μυαλό και ο χρόνος. Σκόρπιες εικόνες που λειτουργούν σαν τα μικρά κομμάτια ενός δύσκολου παζλ, που στην ουσία δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί ποτέ. Μια ιαματική κατάδυση στο παρελθόν για τους χρόνια πάσχοντες, με μόνη τους πατρίδα τις θολές εικόνες πεντακάθαρων αναμνήσεων.

Το μυθιστόρημα χωρίζεται σε πολλά σύντομα κεφάλαια που τιτλοφορούνται και εναλλάσσονται με τους κεντρικούς χαρακτήρες του βιβλίου, τη Μάλιν, τον Τζέικ και τη Χάνε, προσφέροντας στον αναγνώστη τρεις διαφορετικές οπτικές γωνίες αφήγησης των γεγονότων. Η τελική ανατροπή στην πλοκή ενισχύει ακόμη περισσότερο το συναίσθημα της διάχυτης αγωνίας.