Η Ίσκρα κουβαλάει δυο εαυτούς. Εκείνο το αρχέγονο, ενστικτώδες εγώ που δεν χωράει σε στερεότυπα και σε σχήματα καθωσπρεπισμού και βολέματος και το άλλο, το πολιτισμένο, που αποζητά τη γνώση, την καλλιέργεια της τέχνης και της μάθησης που προσφέρει ο ανθρώπινος πολιτισμός. Μέσα από ένα ταξίδι αυτογνωσίας η ηρωίδα ανακαλύπτει τον ζωώδη εαυτό της.

Τα σύντομα πεζογραφήματα στο βιβλίο του Στέφανου Ξένου με τον άκρως υποδηλωτικό τίτλο «Μεταξύ ανθρώπων», είναι λογοτεχνικά-φιλοσοφικά δοκίμια με αφηγηματικές αξιώσεις. Ο συγγραφέας δανείζεται ένα γνωστό λογοτεχνικό πρόσωπο και χρησιμοποιώντας το ως persona μιλάει για το τώρα μέσα από τη μάσκα του χθες, του γνωστού, του δοκιμασμένου, του βατού.

«Το γυναικόκαστρο» είναι μια μυθολογία με συμβολισμούς και μηνύματα που αναφέρονται στην κυριαρχία των γυναικών ως προϋπόθεση για μια ειρηνική και μη ανταγωνιστική κοινωνία. Ο συγγραφέας ταξιδεύει τον αναγνώστη σε ένα μυθικό κόσμο όπου το καλό και το κακό συνυπάρχουν, η ευτυχία και η δυστυχία εναλλάσσονται, και τελικά η γυμνή αλήθεια επικρατεί.

Τα δέκα διηγήματα της παρούσας συλλογής, που πήρε τον γενικό της τίτλο από το ομώνυμο διήγημα της συγγραφέως το οποίο ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στην Αγγλία και έκανε τους Συντηρητικούς να ζητούν την ανάκριση της Μαντέλ από τις αστυνομικές αρχές, είναι μία δυνατή αναγνωστική εμπειρία, όπως και τα μυθιστορήματα της Χίλαρι Μαντέλ.

Η παρούσα συλλογή που αποτελείται από πέντε διηγήματα, «Εγκληματίας για τη χαμένη του τιμή», «Παιχνίδι της μοίρας», «Μια μεγαλόψυχη πράξη», «Περίπατος υπό τας φιλύρας» και «Ο Δούκας της Άλμπα», δημοσιευμένα μεταξύ 1782 και 1789, φέρνει στο προσκήνιο μια άγνωστη έως τώρα πτυχή του έργου του μεγάλου Γερμανού δημιουργού.

Στο βιβλίο «23 σημειώσεις (και οχτώ παρενθέσεις) στο έργο του Eduardo Galeano» ο Φίλιππος Δρακονταειδής επιχειρεί να δώσει μια πιο «οικουμενική» διάσταση στο έργο του Ουρουγουανού συγγραφέα, διανθίζοντάς τη με αρκετά ελληνικά στοιχεία.

Ο Εδουάρδο Γκαλεάνο «συνομιλεί» με τα χαρακτικά του Βραζιλιάνου Jose Borges, στήνοντας έναν διονυσιακό χορό λέξεων, μύθων και αέρινων πλασμάτων. Ένα ιδιαίτερο βιβλίο που δεν διαβάζεται, αλλά βιώνεται.

Το χρονικό μιας κτηνωδίας. Η ζωή των φυλακισμένων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Στάλιν. Το απαγορευμένο βιβλίο του Σολζενίτσιν, που τον έκανε γνωστό παντού και του χάρισε το βραβείο Νόμπελ.

Η Χίλαρι Μαντέλ είναι μια «μάγισσα της γραφής»: το κείμενο είναι ζωντανό, ο αναγνώστης πλέει μέσα του, λες και είναι παρών στα γεγονότα, λες και συμβαίνουν σήμερα και αφορούν τη ζωή του. Κι αυτό είναι το σημείο όπου η συγγραφέας μεγαλουργεί: κάνει αυτή την ιστορία σύγχρονη και ταυτόχρονα μια διαχρονική μελέτη για την ανθρώπινη φύση.

2 Μαΐου 2011. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ ανακοινώνει με διάγγελμά του τον θάνατο του Οσάμα Μπιν Λάντεν, στο κρησφύγετό του στο Πακιστάν. Ο Mark Owen, ψευδώνυμο ενός εκ των πρωταγωνιστών της επιχείρησης «Δόρυ του Ποσειδώνα», αφηγείται το πώς έγινε μάρτυρας του θανάτου του Οσάμα Μπιν Λάντεν.

Ο Εduardo Galeano προβαίνει σε μια ανατρεπτική προσέγγιση ιστορικών στιγμών άλλοτε γνωστών και άλλοτε αφανών, με ιδιαίτερη ωστόσο βαρύτητα για την εξέλιξη της ανθρώπινης σκέψης. Επαναστάτης ο ίδιος, που δεν δίστασε να αντιπαραταχθεί στο απολυταρχικό καθεστώς της χώρας του, υποστηρίζει ότι η ιστορία πρέπει να κρίνεται και να αναθεωρείται συνεχώς.

Το βιβλίο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Μια σχεδόν εξαφανισμένη φυλή, οι Ινδιάνοι Μάκα, ζουν στην περιοχή Νία Μπέι, στη νοτιοδυτική ακτή της Βόρειας Αμερικής -στην πολιτεία της Ουάσινγκτον-, πάνω από 3.500 χρόνια. Σύμφωνα με τις προφορικές παραδόσεις της φυλής τους και με τα έθιμά τους, οι πρόγονοί τους ζούσαν από το κυνήγι της φάλαινας.