Και το ταξίδι συνεχίζεται
Τρία κορίτσια μεγαλώνουν στην Αθήνα του 19ου αιώνα. Ζουν με τη χήρα μητέρα τους στου Ψυρρή και αρχίζουν να μυούνται στα καθήκοντα (και τις χάρες) των γυναικών. Μαγειρική, ράψιμο, αλλά και ξένες γλώσσες και βόλτες στην πόλη, ριψοκίνδυνες καμιά φορά, μυστικά από τη μάνα τους. Θείοι και θείες, βεγγέρες, αλλά και άνθρωποι του μόχθου που συναντούν και δένονται μαζί τους. Η συγγραφέας διαλέγει μία από τις αδελφές, τη Λούλα, και τη χρησιμοποιεί σαν όχημα σε ένα ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο. Παρεμβάλλει δικές της γνωριμίες στην πόλη και στην ίδια γειτονιά τον 21ο αιώνα. Όμως το άγγιγμά της στην ιστορία της Λούλας (πρώτα ερωτικά σκιρτήματα, γάμος, παιδιά, απώλεια του πρωτότοκου γιου, εγγόνια), είναι ανάερο, όπως και το πέρασμα από τον έναν τόπο στον άλλο δεν ακολουθεί μια «λογική» γραμμή. Από την Κέρκυρα στην Αίγινα του Καποδίστρια κι από την Κωνσταντινούπολη κατά την περίοδο του Κριμαϊκού Πολέμου στην Αγία Πετρούπολη, ταξιδεύουμε κι εμείς στην ιστορία μέσ’ από κείμενα ξένων περιηγητών που αφομοιώνονται στη σύγχρονη ιστορία. Ένα πλακάκι με την επιγραφή Γεζούλ, που στα αραβικά θα πει «Όλα χάνονται», δίνει το έναυσμα για έναν ενδιάμεσο σταθμό στην Αμμόχωστο του Μεσοπολέμου. Ένα σύντομο διάλειμμα στη Μάλτα θα αποτελέσει το πρελούδιο για την Πόλη. Και το αποκορύφωμα θα είναι η «έξοδος» του Τζον (του συζύγου της Λούλας) στο Μεσολόγγι.
Το σήμερα παραχωρεί ευχαρίστως τη θέση του στο χθες, στις εικόνες, τις μυρωδιές και στην αίσθηση που αφήνουν οι τόποι όταν τους έχεις περπατήσει καλά, όταν τους έχεις ζυμώσει μες στην καρδιά σου. Το ταξίδι συνεχίζεται και μετά την τελευταία σελίδα. Μεστή γραφή, μεστή ζωή σε ένα λογοτεχνικό είδος (μυθιστόρημα, ταξιδιωτικό;) που μας ξαφνιάζει ευχάριστα.
Η Νίκη Μαραγκού γεννήθηκε το 1948 στη Λεμεσό. Σπούδασε Κοινωνιολογία στο Βερολίνο. Εργάστηκε στο Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου (ΘΟΚ). Από το 1980 έως το 2007 διηύθυνε το βιβλιοπωλείο και τον εκδοτικό οίκο «Κοχλίας» στη Λευκωσία. Εξέδωσε τα μυθιστορήματα «Είναι ο πάνθηρας ζωντανός;» και «Γιατρός από τη Βιέννη», τις συλλογές διηγημάτων «Μια στρώση άμμου», «Ο δαίμων της πορνείας», «Μια νύχτα με τον Αλέξη» και τις ποιητικές συλλογές «Τα από κήπων», «Αρχή Ινδίκτου», «DIVAN». Έχει διασκευάσει τα λαϊκά παραμύθια της Κύπρου «Το παλικάρι με το τάσι», «Ο τσαγκάρης και ο βασιλιάς» και έχει γράψει το βιβλίο μαγειρικής «Συνταγές για την Κατερίνα». Έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το Divan (2006) και το Βραβείο Καβάφη (1998). Έχει κάνει επτά ατομικές εκθέσεις ζωγραφικής και έχει λάβει μέρος στις Μπιενάλε Χαρακτικής της Λουμπλιάνας (1993) και του Καΐρου (1996).










