πό τις αστραφτερές αίθουσες των Bερσαλιών και το «Παρίσι της ελπίδας» στα ματωμένα χώματα της Mικράς Aσίας, από τη Σμύρνη, την Kωνσταντινούπολη, το Eσκί Σεχίρ, το Aφιόν Kαραχισάρ, την Aλμυρά 'Eρημο και τον Σαγγάριο στην άγνωστη Eλλάδα της καθημερινότητας, της ξεγνοιασιάς, του μεροκάματου, της ανέχειας, της ελπίδας. Aπό τα «ωσαννά» και το «ευλογημένος ο ερχόμενος» στην εναγώνια κραυγή «Γιουνανλάρ γκελίορλαρ» (έρχονται οι 'Eλληνες) και από την τελευταία λειτουργία του Xρυσόστομου στην οδοιπορούσα ρωμιοσύνη της προσφυγιάς.
Tο έπος της Mικρασιατικής εκστρατείας και ο ακάνθινος στέφανος των ξεριζωμένων μέχρι τη Nέμεση των ανθρώπων και της ιστορίας. Mε πρωταγωνιστές ματωμένα πιόνια στα δάχτυλα της ειμαρμένης: Βενιζέλος, Αλέξανδρος, Κωνσταντίνος, Γούναρης, Πρωτοπαπαδάκης, Μπαλτατζής, Θεοτόκης, Στράτος, Χατζανέστης, Παρασκευόπουλος, Παπούλας, Πλαστήρας, Πάγκαλος, Χρυσόστομος, Αριστείδης Στεργιάδης κ.ά. 'Eνα βιβλίο που διαβάζεται με κομμένη την ανάσα καθώς τα συγκλονιστικά γεγονότα τρέχουν με κινηματογραφική ταχύτητα. Tι έκαναν οι 'Eλληνες για να θέλουν με τόσο μίσος να πάρουν πίσω το αίμα τους οι Tούρκοι; Tι πραγματικά γινόταν στην παραλία της Σμύρνης εκείνη τη μέρα της φωτιάς και του θανάτου; Kαι τι μάθαιναν για όλα αυτά οι άνθρωποι στην Eλλάδα;

Η έκδοση συμπληρώνεται από σπάνιες φωτογραφίες της Μικρασιατικής Εκστρατείας του Σερραίου φωτογράφου Σεραφείμ Β. Σεραφείμ από το αρχείο του περιοδικού Γιατί.

Οι επί χρόνια ανέκδοτες διαλέξεις του Βίκτορ Φρανκλ προτείνουν μια αναζήτηση του νοήματος της ζωής που υπερβαίνει τις όποιες αισιόδοξες ή απαισιόδοξες προσεγγίσεις. H ύπαρξη αυτού του βιβλίου είναι ένα μικρό θαύμα. Οι διαλέξεις που περιλαμβάνει δόθηκαν από τον Βίκτορ Φρανκλ το 1946, μόλις εννέα μήνες μετά την απελευθέρωσή του από το στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας, όπου και είχε αντικρίσει κατάματα το φάσμα του θανάτου. Οι διαλέξεις του Φρανκλ δημοσιεύτηκαν τότε από έναν μικρό Γερμανό εκδότη. Ωστόσο, η έκδοση εξαντλήθηκε και εν πολλοίς ξεχάστηκε, έως ότου ο ίδιος εκείνος εκδότης, σχετικά πρόσφατα, την ανέσυρε από τα αρχεία του. Στα χρόνια της ναζιστικής κυριαρχίας στην Αυστρία, το δυνάμει κοινό αυτών των διαλέξεων δεν είχε την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με τις απόψεις του Φρανκλ, αντλώντας από αυτές ηθικά ερείσματα και πνευματικά ερεθίσματα. Στα εκατομμύρια θύματα του Ολοκαυτώματος περιλαμβάνονταν και οι γονείς του Φρανκλ, καθώς και η έγκυος σύζυγός του. Ωστόσο, παρά τις προσωπικές αυτές τραγωδίες και τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια των πιο προσφιλών του προσώπων, ο Φρανκλ κατάφερε να εντάξει όλα όσα είχαν συμβεί, στους οικείους του και στον ίδιο, σε μια κοσμοαντίληψη κατάφασης στη ζωή, η οποία αποτυπώνεται τόσο στο πιο γνωστό βιβλίο του, Το νόημα της ζωής, όσο και σε αυτές τις διαλέξεις, λειτουργώντας παρηγορητικά αλλά και εμψυχωτικά για εκατομμύρια αναγνώστες. Από την εισαγωγή του Ντάνιελ Γκόλμαν

Το 1922 ήταν μια χρονιά μεγάλης αναταραχής. Τα γεγονότα που συνέβησαν τότε καθόρισαν όλον τον υπόλοιπο εικοστό αιώνα και σε πολλές περιπτώσεις συνεχίζουν να μας επηρεάζουν ακόμα και σήμερα, εκατό ολόκληρα χρόνια μετά. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέρρευσε έπειτα από έξι αιώνες. H Βρετανική Αυτοκρατορία άρχισε να κλυδωνίζεται, από την Ιρλανδία μέχρι την Ινδία. Νέα κράτη και νέες πολιτικές εμφανίστηκαν. Ιδρύθηκε η Σοβιετική Ένωση, ενώ η Ιταλία του Μουσολίνι έγινε το πρώτο φασιστικό κράτος. Και η Ελλάδα βυθίστηκε στο πένθος με τη Μικρασιατική Καταστροφή… Ο τάφος του Τουταγχαμών ήρθε στο φως, η χρήση της ινσουλίνης προκάλεσε επανάσταση στην ιατρική. Και στο Μόναχο ένας νεαρός δημαγωγός ονόματι Αδόλφος Χίτλερ μπήκε για λίγο στη φυλακή… Το βιβλίο του Nick Rennison ζωντανεύει ξανά αυτή τη σημαδιακή χρονιά, μια χρονιά που άλλαξε τον κόσμο. Μας δίνει μια ιδέα για το πώς ήταν οι ζωές των ανθρώπων τότε –τι τραγουδούσαν, ποιες διασημότητες θαύμαζαν, τι φοβούνταν, τι ονειρεύονταν– και παράλληλα ξεδιπλώνει μπροστά μας τα γεγονότα που κλόνισαν την καθημερινότητά τους και έθεσαν τις βάσεις για την κοσμογονία που θα ακολουθούσε στον πολυτάραχο εικοστό αιώνα. Το 1922 δεν είναι μια ξεθωριασμένη φωτογραφία εποχής. Είναι η δική μας ζωή – λίγο πριν γίνει δική μας. Σύμφωνα με τη διάσημη ρήση του Βρετανού συγγραφέα Leslie Poles Hartley, «το παρελθόν είναι μια ξένη χώρα. Εκεί κάνουν τα πράγματα με διαφορετικό τρόπο». Έναν αιώνα μετά, τα γεγονότα του 1922 εξακολουθούν να ασκούν πολλές και ποικίλες επιδράσεις. Ο Nick Rennison παρουσιάζει με τρόπο διαφωτιστικό και διασκεδαστικό συνάμα στιγμιότυπα ενός παρελθόντος που είναι απίστευτο πόσες ομοιότητες έχει με το σήμερα.

Στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού, σε μια ερημική ακτή της Προποντίδας, ο Σταυράκιος Κλαδάς αναθυμάται τη μακρόχρονη ζωή του. Νοτάριος και αντιγραφέας ο ίδιος όλα του τα χρόνια, έχοντας μεταγράψει εκατοντάδες συγγράμματα αγίων και ελλόγιμων ανδρών, αποφασίζει, ελεύθερος πια, να συντάξει τη δική του χρονογραφία. Η γραφίδα του αφηγείται τη ζωή του, μια ιστορία εφηβικής μοναξιάς και χειρογράφων. μια περιδίνηση σε διανοητικά διλήμματα, διωγμούς, έρωτες και αγωνίες στην αυγή της δυναστείας των Κομνηνών στα τέλη του 11ου αιώνα. Η ζωή των απλών ανθρώπων κατά τη βασιλεία των Ρωμαίων, ο πολιτισμός του λόγου και της εικόνας, μα πάνω απ’ όλα η αφή της μνήμης. Όλη η αγωνία του ανθρώπου σε ένα βιβλίο, που δεν αφηγείται μόνο την αναζήτηση της ουράνιας βασιλείας, αλλά μνημονεύει και την επίγεια ζωή και τη χοϊκή ψυχή. Μέσα από τις σελίδες του κατοπτρίζεται η Βυζαντινή Αυτοκρατορία την εποχή που πληθαίνουν οι απειλητικές σκιές από Ανατολή και Δύση. Στο μυθιστόρημα τον πρώτο λόγο δεν έχουν οι αυλικές συνωμοσίες και οι πολύνεκρες μάχες, αλλά το φως απ’ τα λυχνάρια των αντιγραφέων, που σκύβουν πάνω από τα συναξάρια των αγίων και τις διατριβές των γραμμάτων. Μέσα από τις σελίδες του αναδύονται ο ύπατος των φιλοσόφων Μιχαήλ Ψελλός, ο όσιος Νικήτας Στηθάτος, λόγιοι, μοναχοί, αγιογράφοι… Όμως στο κέντρο όλων βρίσκεται ο στίχος ενός αινιγματικού ποιήματος και μια γυναίκα, το εσώτερο ρούχο της ψυχής του ήρωα, το ένδυμα που υποκαθιστά το βασανιστικό ράσο. Το "Περί της εαυτού ψυχής" είναι ένα εσωτερικό χρονικό για τον τρόπο που ένας αντιγραφέας γίνεται συγγραφέας, ένα μυθιστόρημα οικογένειας, περιπέτειας και ελευθερίας, για το άλλο Βυζάντιο. Ένα βιβλίο για τη δύναμη της γραφής και της μνήμης, γι’ αυτήν την ορμή που απαιτεί να ονοματίσουμε τα πράγματα του κόσμου εξαρχής με ανάδοχο τη δική μας ψυχή.

Βερολίνο, 1928. Ο νεαρός Μπέρνι Γκούντερ είναι επιθεωρητής στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών όταν ο αρχηγός του Εγκληματολογικού του Βερολίνου του αναθέτει να ερευνήσει τέσσερις δολοφονίες στον σιδηροδρομικό Σταθμό Σιλεσίας: τέσσερις πόρνες δολοφονούνται μέσα σε τέσσερις βδομάδες με τον ίδιο φρικτό τρόπο. Πριν ακόμα προλάβει να μελετήσει τους φακέλους των υποθέσεων, δολοφονείται άλλη μία πόρνη. Μέχρι εκείνη τη στιγμή κανείς δεν είχε δείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα θύματα – πολλοί στο Βερολίνο θα ήθελαν να ξεβρωμίσει η πόλη από τους έκφυλους. Ο πατέρας του τελευταίου θύματος όμως είναι επικεφαλής της πιο διαβόητης εγκληματικής συμμορίας του Βερολίνου και είναι έτοιμος να κάνει ό,τι χρειάζεται για να βρει τον δολοφόνο της κόρης του. Το ίδιο διάστημα ξεκινάει και μια δεύτερη σειρά δολοφονιών – θύματα αυτή τη φορά είναι ανάπηροι πολέμου που ζητιανεύουν στους δρόμους της πόλης. Φαίνεται πως κάποιος είναι αποφασισμένος να καθαρίσει το Βερολίνο από όποιον δεν είναι άψογος. Η φωνή του ναζισμού γίνεται βρυχηθμός, που απειλεί να πνίξει κάθε άλλη. Όχι όμως και τη φωνή του Μπέρνι Γκούντερ...

Το Λονδίνο του 18ου αιώνα είναι γεμάτο μυστικά. Στην πυκνή ομίχλη του κρύβονται ζοφεροί θρύλοι και μοχθηρά όντα που θέλουν να βλάψουν τους ανθρώπους. Ο νεαρός Πόε συναντά τον μυστηριώδη Μάξιμο στους διαδρόμους του οικοτροφείου Μέινορ Χάουζ και καταλαβαίνει αμέσως τις σκοτεινές του προθέσεις. Ταυτόχρονα, η Ελίφ, η κολλητή του φίλη με το κοράκι, γνωρίζει ένα περίεργο κορίτσι που μοιάζει να έρχεται από έναν άλλο κόσμο. Τη βραδιά του αποκριάτικου χορού στο οικοτροφείο, τα πλάσματα της νύχτας  βγαίνουν από τις σκιές που κρύβονται… Ο Γουίλλιαμ, ο αγαπημένος φίλος του Πόε, πέφτει στα νύχια τους και τα παιδιά, μαζί με έναν απρόσμενο σύμμαχο, θα πρέπει να ρισκάρουν τη ζωή και την ψυχή τους για να τον σώσουν. Θα τα καταφέρουν ή θα χαθούν μαζί του; Το ρολόι μετράει αντίστροφα μέχρι τη νύχτα των Μαγισσών… «Η κατάρα του Κόμη Πρόσπερο», είναι το τρίτο βιβλίο από τις Σκοτεινές Ιστορίες του Νεαρού Πόε, όπου οι αναγνώστες ακολουθούν τον 12χρονο Έντγκαρ σε μια σειρά από τρομακτικά μυστήρια που μόνο αυτός θα μπορούσε να έχει ζήσει.

Πού πηγαίνει η αγάπη όταν χάνεται ή όταν δεν την βρίσκεις;
Πώς είναι να ανασαίνεις χωρίς τον παλμό της ζωής;

Η Μαριάννα, μια γυναίκα που απέχει αρκετά από την πρώτη νιότη της, βιώνει έναν ισχυρό κλονισμό. Ο άντρας της, ο Γεράσιμος, νοσηλεύεται για μέρες στη ΜΕΘ έπειτα από εγκεφαλικό. Οι πιθανότητες να ζήσει είναι ελάχιστες.
Τι έζησε με τον Γεράσιμο και τι θα μπορούσε να είχε αλλάξει στις αποφάσεις της; Η Μαριάννα κάνει μια πλήρη αναθεώρηση του παρελθόντος της, τη στιγμή που το παρόν της αναφλέγεται από την παρουσία του Ιάσονα, ενός νεαρότερου συγγραφέα που βρήκε τον άντρα της να κείτεται στον δρόμο και τον μετέφερε στο νοσοκομείο. Θα μπορούσε να δημιουργηθεί μια σχέση μεταξύ τους ή είναι πια πολύ αργά για αγάπη;
Γιατί τα παλιά τραύματα που κουβαλάμε καθορίζουν τις σχέσεις μας;
Ο Γεράσιμος, δίχως να μπορεί να μιλήσει, στέλνει τα δικά του ανεπίδοτα μηνύματα στη Μαριάννα. Είναι ένας ύστατος χαιρετισμός, καθώς βλέπει πως οι μέρες του τελειώνουν και δεν προλαβαίνει να της πει όσα για χρόνια είχε κρατήσει κρυμμένα μέσα του.
Όλοι οι ήρωες μένουν στο τέλος με το ερώτημα: «Ποιος ξέρει τι είναι η αγάπη;»
Ένα μυθιστόρημα για τις σύγχρονες σχέσεις, την ελπίδα, την ανθρώπινη ζεστασιά και εντέλει αυτό που όλοι ψάχνουμε, την αγάπη.