Η ιστορία μιας παρέας στο Παγκράτι γύρω από το νεανικό συγκρότημα Athens Pistols σε μια μεταιχμιακή εποχή και σε μια μεταβατική ηλικία για τα μέλη της.

Ξέρουμε πώς μοιάζει το Κακό χωρίς Θεό, στην εποχή μετά το θάνατό Του. Μοιάζει με άρρωστο φωτάκι που ξεκινά σ’ ένα σοκάκι σκοτεινό σαν κουδουνάκι στον αστράγαλο του νεκροθάφτη στις πόλεις της πανούκλας. Κανείς μην πλησιάσει. Μα νά, δειλά, όλοι ανοίγουν τα παράθυρα να δουν, περίεργοι, τι σέρνεται στον δρόμο κι αφήνουν να περάσει εντός, με ένα χάδι στις κουρτίνες, το μοχθηρό ετούτο φως που λαμπαδιάζει τα δωμάτια ανάβει τα καντήλια κάνει τα κτίρια να φωσφορίζουνε σκληρά και σκάβει στις εξώπορτες χάσκοντες τάφους. Το Κακό μετά το τέλος του Θεού μοιάζει με θάνατο ανούσιο σε κλίμακα μαζική, γενοκτονίες εθνοκαθάρσεις διακρίσεις ανθρωποβόρες μάχες για την κατάκτηση μιας νέας πηγής νοήματος και ηθικής το μέτρο όλων το άτομο το μέτρο όλων η κοινωνία το μέτρο όλων η ιδεοληψία το μέτρο όλων ποτέ το μέτρο – Ξέρουμε πώς μοιάζει το Κακό. Σκέψου. Σκέψου πώς θα ’ταν το Καλό· το Καλό σκέψου πως θα ’ταν σε κλίμακα μαζική.

Η πεζογραφία της Πόπης Αρωνιάδα κατάγεται από την ποίηση και γι’ αυτό είναι φορτισμένη με συναίσθημα και κομψοέπεια. Τα συγκεκριμένα διηγήματα, μοντέρνα και συχνά ανατρεπτικά, συμβολικά εξιστορούν αλλά ρεαλιστικά περιγράφουν (κάποτε με σκληρό τρόπο). Στην τελευταία παράγραφο του τελευταίου κειμένου, η συγγραφεύς μιλά για κάποιους μέσα της «καινούργιους οφθαλμούς» και καταλήγει: «Τώρα βλέπω ακόμα κι αυτά που ποτέ δεν θα ´θελα να δω». Ευτυχώς ο αναγνώστης σ’ αυτό το γοητευτικό βιβλίο θα διαβάσει αυτά που θα ´θελε πάντα να δει.

Το βιβλίο που ανακήρυξαν Καλύτερο Βιβλίο της Χρονιάς οι εφημερίδες Wall Street Journal και South Florida Sun-Sentinel Η ντετέκτιβ της Αστυνομίας του Λος Άντζελες Ρενέ Μπάλαρντ πρέπει να ενώσει τις δυνάμεις της με τον Χάρι Μπος για να αποδώσει δικαιοσύνη σε μια πόλη σημαδεμένη από τον φόβο και την κοινωνική αναταραχή που προκαλεί με το χτύπημά του ένας μεθοδικός δολοφόνος το βράδυ της παραμονής της Πρωτοχρονιάς. Επικρατεί χάος στο Χόλιγουντ καθώς πλησιάζει η αντίστροφη μέτρηση για την αλλαγή του χρόνου. Δουλεύοντας τη νυχτερινή της βάρδια ως συνήθως, η Ρενέ Μπάλαρντ είναι σε επιφυλακή για τον παραδοσιακό εορτασμό με πυροβολισμούς. Λίγα λεπτά μόλις μετά τα μεσάνυχτα η Μπάλαρντ καλείται σε μια μάντρα ανταλλακτικών αυτοκινήτων της οποίας ο σκληρά εργαζόμενος ιδιοκτήτης έπεσε νεκρός από μια σφαίρα – και μάλιστα στην καρδιά ενός πλήθους που γιόρταζε τον ερχομό του νέου έτους! Η Μπάλαρντ καταλήγει σύντομα στο συμπέρασμα ότι η φονική σφαίρα δεν μπορεί να έπεσε από τον ουρανό παρά συνδέεται με έναν άλλο ανεξιχνίαστο φόνο, μια υπόθεση που ερευνούσε κάποτε ο ντετέκτιβ Χάρι Μπος. Παράλληλα, η Μπάλαρντ κυνηγάει ένα δίδυμο κατά συρροή βιαστών, τους Άντρες του Μεσονυχτίου, που τρομοκρατούν γυναίκες χωρίς να αφήνουν κανένα ίχνος πίσω τους. Αποφασισμένη να διαλευκάνει και τις δύο υποθέσεις, η Μπάλαρντ απευθύνεται στον μοναδικό άνθρωπο στον οποίο μπορεί να βασιστεί: τον Χάρι Μπος. Αλλά, καθώς οι δύο ανυποχώρητοι ντετέκτιβ συνεργάζονται για ν’ ανακαλύψουν πού διασταυρώνονται παλιές και νέες υποθέσεις, πρέπει να φυλάνε διαρκώς τα νώτα τους, γιατί οι στυγνοί θηρευτές που κυνηγούν δεν διστάζουν να σκοτώσουν για να διαφυλάξουν τα μυστικά τους.

«Οι άντρες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τη δολοφονία. Οι γυναίκες, ως φαίνεται, μπορούν. Το ζήτημα είναι ότι εάν ένας άντρας διαπράξει φόνο για μια γυναίκα, αυτό ενισχύει την αξία του στα μάτια της». Νότια Ουαλία. Νύχτα πνιγμένη στην ομίχλη. Ένα διερχόμενο αυτοκίνητο πέφτει σε ένα χαντάκι και ο οδηγός του κατευθύνεται προς ένα απομονωμένο σπίτι για να αναζητήσει βοήθεια. Κι εκεί, αντικρίζει μια γυναίκα με ένα όπλο στο χέρι να στέκεται πάνω από το νεκρό σώμα του συζύγου της, ο οποίος είναι καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι. Η γυναίκα παραδέχεται ότι διέπραξε τον φόνο και ο απροσδόκητος επισκέπτης προσφέρεται να τη βοηθήσει να επινοήσει ένα άλλοθι. Υπάρχει περίπτωση όμως να μη διέπραξε το έγκλημα η Λόρα Γουόργουικ; Κι αν είναι έτσι τα πράγματα, ποιον προσπαθεί να καλύψει; Το σπίτι φαίνεται γεμάτο πιθανούς υπόπτους…

Θα θέλαμε να σας συστήσουμε την Ελίζαμπεθ Φιντς. Σας προσκαλούμε να παρακολουθήσετε το σεμινάριό της «Κουλτούρα και Πολιτισμός». Οι ιδέες της δεν αρέσουν σε όλους, μα θα αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο. Ξεκλειδώνουν τις φιλοσοφίες του παρελθόντος και εξερευνούν κομβικά γεγονότα που μας δείχνουν πώς να κατανοήσουμε τη ζωή μας σήμερα.
Ένα όμορφο, λιτό μυθιστόρημα για την ανεκπλήρωτη αγάπη γύρω από τον μοναδικό χαρακτήρα της στωικής, απαιτητικής καθηγήτριας Ελίζαμπεθ Φιντς. Ο Νιλ, ο αφηγητής, παρακολουθεί το μάθημά της, «Κουλτούρα και Πολιτισμός», που απευθύνεται σε ενήλικες όλων των ηλικιών. Κι εμείς παρασυρόμαστε από το διανοητικό του φλερτ με αυτή την κλειστή, συγκρατημένη αλλά και επιβλητική γυναίκα. Κι ακόμα και χρόνια μετά, ενώ πρόσωπα και πράγματα απομακρύνονται από τη ζωή του, εκείνη παραμένει σταθερό σημείο αναφοράς, ακόμα και μετά τον θάνατό της, με τρόπο που τίποτε άλλο δεν το κάνει.
Ο Julian Barnes επιστρέφει με αυτό το συγκινητικό μυθιστόρημα και στρέφει το βλέμμα τους στις ανορθόδοξες μορφές που μπορεί να πάρει η αγάπη μεταξύ δύο ανθρώπων.

Στο εστιατόριο ενός σιδηροδρομικού σταθμού, κάπου στην Ευρώπη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δύο πολιτικοί πρόσφυγες, ο βιοπαλαιστής Κάλε και ο αστός Τσίφελ, συναντιούνται σχεδόν τυχαία και συζητούν για θέματα φαινομενικά ασύνδετα μεταξύ τους: Ξεκινώντας από την καθημερινότητα της προσφυγιάς, όπου η μπίρα είναι αραιωμένη, ο καφές δεν είναι καφές και ο καπνός είναι κακής ποιότητας, φτάνουν να αναλύουν σημαντικά ζητήματα της πολιτικής και της ηθικής, μιλώντας για τα διαβατήρια, τον υλισμό, τις αρετές, την πορνογραφία, τον πόλεμο, το σχολείο, τον πατριωτισμό και τη Δημοκρατία. Στους Διαλόγους προσφύγων ο Μπρεχτ αξιοποιεί βιωματικό υλικό από την περιπλάνησή του ανά την Ευρώπη, όπου βρέθηκε ως πρόσφυγας διωκόμενος από το ναζιστικό καθεστώς, για να καυτηριάσει την υποκρισία των ισχυρών σε βάρος των ανίσχυρων, επιστρατεύοντας και τη σάτιρα στον μαχητικό αντιφασισμό. Η διευρυμένη θεματική των Διαλόγων, καθώς και η προσέγγισή τους από τη σκοπιά δύο διαφορετικών κόσμων, του εργάτη Κάλε και του διανοούμενου Τσίφελ, συνθέτουν ένα αδιάσπαστο σύνολο, συστήνοντας στον αναγνώστη τον Μπρεχτ ως διανοητή και άνθρωπο, αποκαλύπτοντας σημαντικά και εν πολλοίς άγνωστα στοιχεία της ζωής του.

Η Έλλη πρέπει να λύσει τον γρίφο που της βάζει η μαμά. Αυτή τη φορά δεν θα τη βοηθήσει ο υπολογιστής της αλλά μια άλλη «μαγική οθόνη» που θα την ταξιδέψει μακριά. Πάνω σε ένα ποδήλατο του ουρανού περνάει την πύλη από σύννεφα που οχυρώνουν την ταράτσα του πιο ψηλού κτιρίου της γειτονιάς της. Μια όμορφη ιστορία για τη δημιουργική φαντασία και πώς μπορεί να λειτουργήσει ευεργετικά μέσα στην οικογενειακή καθημερινότητα και στους σύγχρονους ρυθμούς ζωής.