Βάρκες σε ανοιχτό πέλαγος, γεμάτες απελπισμένες ψυχές που η ζωή τους κρέμεται από μια κλωστή. Οι βάρκες ξεκινούν από το Βιετνάμ και κατευθύνονται στο Χονγκ Κονγκ∙ βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τα τελευταία αμερικανικά στρατεύματα αναχωρούν από το Βιετνάμ. Σε μια από αυτές τις βάρκες βρίσκεται η δεκαεξάχρονη Αν με τα δύο μικρότερα αδέρφια της, τον Μιν και τον Ταν. Η υπόσχεση που της έδωσαν οι γονείς της, ότι θα τους ακολουθήσουν με τα μικρότερα αδέρφια τους, δεν θα εκπληρωθεί ποτέ∙ η δική τους βάρκα θα πέσει στα χέρια πειρατών και η Αν καλείται να αναγνωρίσει τα πτώματά τους. Από τη μια στιγμή στην άλλη, το κορίτσι βρίσκεται υπεύθυνο για τα δύο μικρότερα αδέρφια της, για την επιβίωσή τους και την ασφάλειά τους. Το όνειρο του πατέρα της να μεταναστεύσουν στις ΗΠΑ δεν θα εκπληρωθεί, αφού οι τρεις τους θα καταλήξουν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Περνούν από καταυλισμούς προσφύγων, γνωρίζουν την απόλυτη φτώχια αλλά και τη συντροφικότητα. Τελικά, καταφέρνουν να εγκατασταθούν στο Λονδίνο της δεκαετίας του 1980, προσπαθούν να επιβιώσουν αρχικά και να ενσωματωθούν στη συνέχεια. Τα αδέρφια μεγαλώνουν, ενηλικιώνονται και τραβούν τους δικούς τους δρόμους, μέσα τους όμως υπάρχει πάντα ένα κενό, μια βάρκα με τους δικούς τους ανθρώπους που δεν έφτασε στον προορισμό της.

Στο πρώτο της μυθιστόρημα η Cecile Pin συνθέτει με ωριμότητα μια δυνατή ιστορία περιπλάνησης, γεμάτη σκληρές εικόνες, αντιξοότητες και απελπισία. Ταυτόχρονα, όμως, είναι μια αφήγηση επιβίωσης και αστείρευτης δύναμης βασισμένης στους δεσμούς αγάπης που ενώνουν τα αδέρφια και στην επιθυμία τους να καταφέρουν να σταθούν στα πόδια τους, να πετύχουν, να δικαιώσουν τα δάκρυα τους.

Ο συνδυασμός αφηγηματικών μεθόδων (από την τριτοπρόσωπη αφήγηση της πορείας των αδερφών μέχρι τη συγκλονιστική ποιητική αφήγηση του νεκρού αδερφού τους) και γλώσσας που, ανάλογα τα γεγονότα, κυμαίνεται από αποστασιοποιημένο μέχρι λυρικό ύφος δίνουν στο μυθιστόρημα μια διαχρονικότητα: είναι μια ιστορία που θα μπορούσε να εξελίσσεται σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, σε διάφορες χρονικές περιόδους, σε περιόδους, εντάσεων, πολέμων, καταστροφών∙ είναι μια από τις ιστορίες που εκτυλίσσεται σήμερα σε διάφορα μέρη της γης. Η πορεία της Αν και των αδερφών της, των παιδιών που έχασαν τα πάντα μέσα σε λίγες στιγμές, που στερήθηκαν την αθωότητά τους και την παιδική τους ηλικία είναι ταυτόχρονα μια ιστορική κατάθεση αλλά και μια υπενθύμιση της ελπίδας που δίνει δύναμη και ώθηση στους ανθρώπους να συνεχίζουν να προσπαθούν.