Η απατηλή λάμψη του φαίνεσθαι
Ο Γκρεγκ είναι αστυνομικός και η Καρίν εργάζεται σε μπουτίκ ρούχων. Έχουν αγοράσει ένα σπίτι σε ακριβό προάστιο της Γενεύης, διαθέτοντας όλες τις αποταμιεύσεις τους. Το σπίτι τους δεν μοιάζει με τα υπόλοιπα της περιοχής και γι’ αυτό το έχουν ονομάσει Κακό Σπυρί. Η γειτονιά τους απαρτίζεται από βίλες και ανθρώπους με λαμπερό κοινωνικό αποτύπωμα και οικονομική ευρωστία. Μεταξύ των γειτόνων τους έχουν έρθει πιο κοντά με τη Σοφί, δικηγόρο και τον Αρπάντ Μπράουν, στέλεχος σε τράπεζα, ένα ζευγάρι που κατοικεί πολύ κοντά τους, σε μια ακριβή και κομψή βίλα που ονομάζεται Γυάλινο Σπίτι.
Η ζωή της Σοφί και του Αρπάντ μοιάζει ειδυλλιακή, μια τέλεια ζωή με δυο παιδιά, με καλές δουλειές, πλούτη και τον αέρα που αποπνέουν. Γι’ αυτό κι ο Γκρεγκ και η Καρίν μαγνητίζονται από τους συγκεκριμένους γείτονές τους. Ο Γκρεγκ ποθεί την Σοφί για την ομορφιά της, την όλη εικόνα της και τη ζωή που έχει. Η Καρίν θέλει να μοιάσει στη Σοφί για τον δυναμισμό, την ανεξαρτησία και τις ικανότητές της.
Ο Γκρεγκ αρχίζει να παρακολουθεί τη Σοφί όταν εκείνη βρίσκεται στο σπίτι της και η Καρίν επιχειρεί να τη συναντά καθημερινά, ώστε να πηγαίνουν μαζί στις δουλειές τους στο κέντρο της πόλης. Παράλληλα, ένας μυστηριώδης άντρας τριγυρνά στην περιοχή ακολουθώντας τις κινήσεις της Σοφί και του Αρπάντ. Ενώ μια ληστεία που σχεδιάζεται πρόκειται να αλλάξει τις ζωές όλων.
Ο Joël Dicker μας παρουσιάζει ένα μυθιστόρημα γραμμένο αριστοτεχνικά από κάθε άποψη: χαρακτήρες ρεαλιστικοί, άκαμπτη ροή, διάλογοι που αποτυπώνουν έτι περαιτέρω τα πρόσωπα και προωθούν την πλοκή και φυσικά μια ιστορία που εκτυλίσσεται με αδιάκοπη ένταση και ανατροπές. Ο χρόνος στην αφηγηματική διαδρομή δεν είναι μονοδιάστατος, πέρα από το τώρα γίνονται συχνές αναδρομές στο παρελθόν για να φωτιστούν καλύτερα οι πτυχές των προσωπικοτήτων.
Ο Joël Dicker καταπιάνεται για ακόμα μια φορά με τις κρυφές επιθυμίες των χαρακτήρων του. Κάποιοι ονειρεύονται αυτό που δεν έχουν, άλλοι εκείνο, το συνήθως απαγορευμένο, που τους βγάζει από τη στείρα ρουτίνα τους, μερικοί εποφθαλμιούν όσα έχουν οι άλλοι. Πόσο λάθος είναι να θέλει κάποιος να μοιάσει σε άλλον ή να γίνει κάτι διαφορετικό από εκείνο που στ’ αλήθεια είναι. Γιατί τότε δεν είναι ελεύθερος παρά αγκιστρώνεται στην όψη μιας παρουσίας που δεν είναι ο εαυτός του. Κι εκεί καταλήγει ο Dicker, η ελευθερία βρίσκεται στο να γινόμαστε αυτοί που πραγματικά είμαστε, να βρίσκουμε χρόνο για τα πράγματα που μας εκφράζουν, να οδεύουμε προς την ταύτιση του είναι και του φαίνεσθαι.
Ό,τι και να πούμε γι’ αυτόν τον συγγραφέα πραγματικά μοιάζει λίγο. Κάθε βιβλίο του είναι μια μοναδική αναγνωστική εμπειρία, μια καταβύθιση στην ανθρώπινη ιδιοσυγκρασία, μια ελεγεία για την ανθρώπινη ψυχή.
Εξαιρετική και πάλι η μετάφραση του Γιάννη Στρίγκου, που αναδεικνύει το λογοτεχνικό κομψοτέχνημα του Joël Dicker.
