Η θρηνωδία του κόσμου

Ένα χωριό βρίσκεται στη μέση του πουθενά, χωρίς καθόλου ή με ελάχιστες επαφές με τον υπόλοιπο κόσμο. Η καθημερινότητα των κατοίκων κυλά ήρεμα και συνηθισμένα, καθώς τίποτα δεν αλλάζει, τίποτα δεν μετακινείται. Όλοι συνηθισμένοι στις ίδιες κινήσεις, τα ίδια πρόσωπα. Ώσπου εμφανίζονται στο χωριό δύο ξένοι: ο Άγγελος, που μοιάζει ξαφνικά να φύτρωσε στο γνώριμο, για τους κατοίκους, έδαφος του χωριού κι ένα παιδί που δεν μιλά, αλλά μαγνητίζει τους πάντες με το βλέμμα του. Δύο ξένοι που φαίνονται άγνωστοι μεταξύ τους και θα συνοδοιπορήσουν προς μια διαδρομή με επικίνδυνους ελιγμούς.

Ο Άγγελος επενδύει στο χωριό ανοίγοντας νέους ορίζοντες στους κατοίκους, δίχως να ζητάει κάτι ως αντάλλαγμα. Αφουγκράζεται τον παλμό της κοινότητας, η οποία, όμως, έχει τον Άγγελο υπό συνεχή έλεγχο. Από τη μία οι κάτοικοι επικροτούν τις επενδύσεις του νεοφερμένου, από την άλλη είναι έτοιμοι να τον κατασπαράξουν στο πρώτο του λάθος. Μια διαρκής μάχη της ασφάλειας του γνώριμου και της φοβίας προς το ξενόφερτο με την κρυφή ελπίδα ενός καλύτερου μέλλοντος. Και μέσα σ’ όλα αυτά ένα μικρό παιδί που εξακολουθεί να μη μιλά και να παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν.

Ο Αλέξης Σταμάτης χτίζει ένα μυθιστόρημα σε μικρά κεφάλαια, με τριτοπρόσωπη αφήγηση. Η αφηγηματική δεινότητα του συγγραφέα επαληθεύεται και σ’ αυτό το βιβλίο, καθώς είναι διάχυτος ο λυρισμός στο αφηγηματικό ύφος, τοποθετημένος σε καίρια σημεία ο υποδόριος σαρκασμός της πρόζας, ενώ η αρτιότητα της αφήγησης συμπληρώνεται από το πλούσιο λεξιλόγιο. Οι λέξεις δεν αποδίδουν μονάχα το νόημα, αλλά κυοφορούν και αναδύουν τη σκιαγράφηση και την ένταση της ατμόσφαιρας, των χαρακτήρων και της εξελισσόμενης ιστορίας. Τα πρόσωπα δεν αποτελούν απλώς πιόνια μιας πλοκής, αλλά ενδύονται έννοιες που στροβιλίζουν τις ζωές των ανθρώπων. Φόβος, σιγουριά, ενδοιασμός, ασφάλεια, ελπίδα, προσδοκία, χαρά συνθέτουν τα χαρακτηριστικά των προσώπων του μυθιστορήματος.

Ο Αλέξης Σταμάτης συνθέτει ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα με πολλαπλές αναγνώσεις, περιεκτικό σε νόημα, λυρικό σε αφήγηση, ανθρώπινο σε περιεχόμενο, εφάμιλλο της συγγραφικής ικανότητας και ταυτότητας του συγγραφέα.

Ο Αλέξης Σταμάτης γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΕΜΠ και έκανε μεταπτυχιακά στην Αρχιτεκτονική και τον Κινηματογράφο στο Λονδίνο. Έχει γράψει συνολικά τριάντα πέντε βιβλία. Μεταξύ των έργων του χαρακτηριστικά είναι τα μυθιστορήματά του Μπαρ Φλωμπέρ, Βίλα Κομπρέ και το αυτοβιογραφικό του βιβλίο Υπήρξα τόσοι άλλοι. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε εννέα γλώσσες. Θεατρικά του έργα έχουν ανέβει σε πολλά θέατρα της Αθήνας, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης. Είναι τακτικός αρθρογράφος στην εφημερίδα Το Βήμα από το 2017.