Never Complain, Never Explain

Θα ζούσα άσχημα αν δεν έγραφα

και θα έγραφα άσχημα αν δεν ζούσα

Φρανσουάζ Σαγκάν

Μια ζωή μυθιστόρημα ήταν εκείνη της σπουδαίας Γαλλίδας συγγραφέως Φρανσουάζ Σαγκάν, με πρωταγωνίστρια την ίδια και γύρω της τον ατελείωτο κύκλο φίλων και εραστών της (και από τα δύο φύλα): γρήγορα αυτοκίνητα και τροχαία ατυχήματα, εξάρτηση από το αλκοόλ και τις ουσίες, απόλυτη δόξα και πλήρης οικονομική καταστροφή. Μια ιλιγγιώδης ζωή, που η Σαγκάν την έζησε στο κόκκινο ήδη από τα 18 της χρόνια, συμπυκνώνεται -κυρίως μέσα από τις εξιστορήσεις και αναμνήσεις των κοντινών της ανθρώπων-, στις σελίδες της βιογραφίας της από τη Γαλλίδα δημοσιογράφο Μαρί-Ντομινίκ Λελιέβρ.

Δύο είναι οι βασικοί άξονες πάνω στους οποίους χτίζεται το βιογραφικό κείμενο: η λατρεία της Λελιέβρ για τη Σαγκάν (άλλωστε τη λάτρευαν σχεδόν οι πάντες), την οποία δεν κάνει καμία απολύτως προσπάθεια να κρύψει στο όνομα της αντικειμενικότητας -και παραδόξως αυτό δεν γίνεται ενοχλητικό για τον αναγνώστη-, και οι γρήγοροι ρυθμοί αφήγησης, σαν να παρακολουθείς μια ταινία στο fast forward ή να βρίσκεσαι σ’ ένα αυτοκίνητο που τρέχει μανιασμένα, με τη Σαγκάν στο βολάν να προκαλεί συνεχώς το θάνατο.

Η λαμπερή αλλά και αυτοκαταστροφική προσωπικότητα της Σαγκάν  ζωντανεύει κυριολεκτικά μέσα από τα ειλικρινή και πηγαία συναισθήματα θαυμασμού και αγάπης της δημοσιογράφου και ο αναγνώστης, έκθαμβος από τη δύναμή της, δεν μπορεί παρά να ταυτιστεί μαζί της, όπως ακριβώς θα ταυτιζόταν και με την ηρωίδα ενός μυθιστορήματος: γοητεύεται από αυτό το αιώνιο ”κοριτσάκι” που κέρδισε κι έχασε τα πάντα, που έζησε σε μια ζωή όσα άλλοι θα ζούσαν σε δέκα. Δεν πρόκειται μόνο για τη βιογραφία μιας σημαντικής συγγραφέως αλλά για φόρο τιμής σε μια θεά. Η Σαγκάν βρίσκεται υπεράνω κριτικής και αξιολόγησης – μπορείς να τη λατρέψεις ή μπορείς να τη μισήσεις. Όπως και να ‘ χει, εκείνη θα γελάσει παιχνιδιάρικα, θα πιει ένα ακόμα ποτό και θα μπει στο αστραφτερό της όχημα για μια επικίνδυνη βόλτα, με το γκάζι σανιδωμένο…