Ένα μυθιστόρημα 294 σελίδων που συνδέει την αγάπη για τα μαθηματικά με τις ανθρώπινες σχέσεις, προκαλώντας συγκίνηση. Η συγγραφέας Γυόκο Ογκάουα σπούδασε λογοτεχνία και τέχνες. Ενώ δούλευε σε ένα ιατρικό Πανεπιστήμιο στην Οκαγιάμα άρχισε να γράφει νουβέλες. Έργα της είναι η νουβέλα «Όταν σπάζει η πεταλούδα», «Ο τέλειος θάλαμος αρρώστων», «Η πισίνα των καταδύσεων», «Το τσάι που δεν κρυώνει», «Το ημερολόγιο εγκυμοσύνης». Στο Γυμνάσιο είχε αφιερωθεί στην ποίηση και το ενδιαφέρον της αφορά τον κόσμο του πνεύματος, το σημείο συνάντησης των ζωντανών με τους νεκρούς. Είναι συνεχής η επαφή της με τέτοια φανταστικά θέματα.
Στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα παρατηρούμε την ισορροπία του μυθιστορήματος μεταξύ μυθοπλασίας και μαθηματικών. Συνδυασμός λογοτεχνίας και επιστήμης που το καθιστά πρωτότυπο και συνάμα συγκινητικό. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας εξηντατετράχρονος καθηγητής Μαθηματικών, με λευκά μαλλιά και 60 εκατοστά ύψος. Ήταν καθηγητής Πανεπιστημίου με ειδικότητα στη θεωρία των αριθμών, με φωνή ασθενική και αργές κινήσεις. Έπειτα από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα ζούσε με μια βραχεία μνήμη μόλις 80 λεπτών. Η μνήμη του δεν κρατούσε πάνω από 1 ώρα και 20 λεπτά. Την επιμέλειά του είχε αναλάβει η κουνιάδα του η οποία φρόντιζε να βρίσκει οικιακές βοηθούς. Κάθε πρωί ο καθηγητής και η οικιακή οικονόμος συστήνονται εκ νέου ο ένας στον άλλον. Ωστόσο, τα μαθηματικά είναι πάντα στη μνήμη του και όλες οι συζητήσεις του έχουν να κάνουν με αριθμούς και εξισώσεις.
Η αφηγήτρια είναι μια οικιακή οικονόμος που έχει έναν δεκάχρονο γιο τον οποίο γνωρίζει στον καθηγητή. Ο καθηγητής φώναζε τον γιο της με το όνομα Ρουτ, γιατί η κορυφή του κεφαλιού του ήταν επίπεδη, όπως το μαθηματικό σύμβολο της τετραγωνικής ρίζας. Όλες οι συζητήσεις του καθηγητή ενέπλεκαν αριθμούς. Κάθε πρωί ο καθηγητής ρωτούσε τον αριθμό τηλεφώνου, τον ταχυδρομικό κώδικα, τον αριθμό των κινέζικων χαρακτήρων που αποτελούσαν το όνομά της και της εξηγούσε τους μηχανισμούς των παραγοντικών και πρώτων αριθμών. Στη συνέχεια ο καθηγητής της έκανε ερωτήσεις και την έβαζε να λύνει προβλήματα βοηθώντας την να καταλήξει στη σωστή επίλυση.
Η σχέση τους με το πέρασμα των μηνών γινόταν πιο στενή παρόλο που η μνήμη του καθηγητή κρατούσε 80 λεπτά, ωστόσο είχε μια διαίσθηση και ένα ανθρώπινο ενδιαφέρον για την οικιακή βοηθό και τον γιο της τον οποίο κάλεσε μετά το σχολείο να είναι μαζί τους και ανέπτυξε σχέση με το παιδί με αντικείμενο συζήτησης το μπέιζμπολ και τα μαθήματα του σχολείου. Ο καθηγητής χρησιμοποιούσε μαθηματικούς γρίφους βασισμένους σε αριθμούς για να δημιουργήσει δεσμούς με την οικιακή οικονόμο και τον γιο της. Η σχέση τους γίνεται πολύ ισχυρή μέχρι τη στιγμή που συμβαίνει κάτι απρόοπτο…
Η ιστορία του καθηγητή Μαθηματικών και της οικιακής οικονόμου είναι μια ιστορία μοναδική και ευεργετική για την ψυχή του αναγνώστη. Αναφέρεται στην απώλεια και στο πένθος, αλλά εξίσου και στην αγάπη, τη φιλία, το πάθος για μάθηση και την εύρεση επικοινωνίας και σύνδεσης σε μέρη όπου αρχικά φαίνεται ότι δεν υπάρχουν. Ή με μαθηματική απόδοση: μπορεί οι δίδυμοι πρώτοι αριθμοί να συναντώνται σπάνια, αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχουν.
Η συγγραφέας χρησιμοποιεί έναν ποιητικό τρόπο γραφής, η πλοκή της ιστορίας ρέει αβίαστα, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη και τα γεγονότα συνδέονται χωρίς κενά μεταξύ τους ή απότομες μεταβάσεις.
