«Για τους νάγκα σάντους (γυμνοί ινδουιστές ιερείς και ασκητές), η καταστροφή κούμπα μέλα (μεγάλο θρησκευτικό φεστιβάλ) το 1954 ήταν απλώς άλλος ένας γύρος βίας κατά τη διάρκεια μιας εκδήλωσης που υποστήριζε τη βία μεταξύ ανθρώπων που το επάγγελμά τους ήταν η βία. Αν διέφερε σε κάτι, αυτό ήταν ότι βρέθηκαν στη μέση απλοί νοικοκυραίοι».
William R. Pinch, Warrior Ascetics and Indian Empires (σελ. 7).
Και σαν συνέπεια του σύντομου της ζωής τους δεν θα μπορέσουν να αποκτήσουν τη γνώση. Και σαν συνέπεια της περιορισμένης γνώσης, δεν θα αποκτήσουν σοφία. Και γι’ αυτό η πλεονεξία και η απληστία για τα πλούτη των άλλων θα τους κυριεύσουν.
ΜΑΧΑΜΠΑΡΑΤΑ (σελ. 7).
Η Ινδή δημοσιογράφος και συγγραφέας Deepti Kapoor (Ντίπτι Καπούρ) γεννήθηκε το 1980 στο Μορανταμπάντ του κρατιδίου Ούταρ Πραντές στη βόρεια Ινδία και μεγάλωσε στο Νέο Δελχί, στη Βομβάη, στην Γκόα, στο Ντεχράντουν και στο Μπαχρέιν. Το 1997 σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο του Νέου Δελχί και στη συνέχεια ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στην κοινωνική ψυχολογία. Την επόμενη δεκαετία εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο Νέο Δελχί αντλώντας υλικό από τους δρόμους και τις καθημερινές ιστορίες της πόλης. Στα 20 της χρόνια έχασε τον πατέρα της και μια ταραχώδης σχέση της κατέληξε σε τραγωδία. Στη συνέχεια γνώρισε τον σύζυγό της κι ενώ δίδασκε γιόγκα στην Γκόα, όταν αναλογίστηκε τα πρώιμα της χρόνια, αποφάσισε να στραφεί στη συγγραφή. Το 2014 κυκλοφόρησε το συγγραφικό της ντεμπούτο (A Bad Character) και το 2023 εκδόθηκε το εν λόγω βιβλίο, που αποτελεί το πρώτο μέρος μιας τριλογίας, του οποίου τα δικαιώματα πουλήθηκαν στο FX Studio για να διασκευαστεί σε τηλεοπτική σειρά υψηλών αξιώσεων. Ζει στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας με τον σύζυγό της κι εργάζεται πάνω στο δεύτερο μέρος της τριλογίας αναλογιζόμενη από μακριά μια φανταστική Ινδία που μοιάζει με συνωστισμένη σκακιέρα έτοιμη να ξεσπάσει σε ολοκληρωτικό πόλεμο.
Ο πλούσιος, τολμηρός και φιλόδοξος κληρονόμος της πανίσχυρης και διεφθαρμένης οικογένειας Ουαντία -που ουσιαστικά κυβερνάει το Δελχί- με τον εκφυλισμένο χαρακτήρα είναι ο πρώτος κεντρικός ήρωας, ο Σάνι Ουαντία, ένα κράμα αγίου και βέβηλου μαζί. Η Νέντα Καπούρ, μια νεαρή, προνομιούχα δημοσιογράφος που παρασύρεται στον ρυθμό της ζωής της ελίτ, γλιστράει στον κόσμο των πλουσίων και κεντρίζει το ενδιαφέρον του Σάνι. Ο Ατζέι, ο τρίτος κεντρικός χαρακτήρας, είναι η ταπεινή καρδιά του μυθιστορήματος που προέρχεται από την τάξη των υπηρετών και εκπροσωπεί τον επαναπροσανατολισμό της συγγραφέως στη σύγχρονη Ινδία. Το 1991, στο φτωχό ανατολικό Ούταρ Πραντές, ο Ατζέι είναι ένα οκτάχρονο υποσιτισμένο και σχεδόν αναλφάβητο αγόρι που ζούσε σε μια καλύβα. Δεκατρία χρόνια αργότερα, στο Νέο Δελχί, κατηγορείται ότι έκλεψε ένα μπουκάλι ουίσκι και τη Μερσεντές του εργοδότη του κι αστέρα της υψηλής κοινωνίας Γκόταμ Ράτορ και μεθυσμένος παρέσυρε και σκότωσε πέντε άτομα.
Στους Ουαντία ανήκουν ο Βίκραμ «Βίκι», ο βίαιος και ισχυρός θείος του Σάνι και ο Μπάντι, ο αυταρχικός κι αδίστακτος πατέρας του Σάνι. Ο καθένας από αυτούς συμβολίζει διαφορετικές πτυχές της διαφθοράς και της εξουσίας που ερευνά το ανάγνωσμα από τις παραγκουπόλεις έως το χαοτικό Δελχί και τις συνοικίες με τις μεγαλοπρεπείς επαύλεις του.
Στο ογκώδες και εκτεταμένο μυθιστόρημα που διακρίνεται σε πέντε μέρη και αυτά αποτελούνται από μικρά κεφάλαια που διευκολύνουν την ανάγνωση, η συγγραφέας εξερευνά τις υπερβάσεις και τα άκρα της σύγχρονης Ινδίας κι έρχεται αντιμέτωπη με τη μαφία Ραντζ (Mafia Raj), την εμπορία ανθρώπων, την καταστροφική αστική ανάπτυξη, τη βία και την αισχρή κι ανήθικη κατανάλωση. Χωροχρονικά διαδραματίζεται από το 1991 στο Ούταρ Πραντές έως το 2008 στο Δελχί. Η χαρακτηριστική ιδιαιτερότητα στη γραφή της έγκειται στην απουσία οποιασδήποτε υποκειμενικότητας και ίχνους σολιψισμού και ενδόμυχης ατομικής σκέψης. Ταυτόχρονα, όμως, κατορθώνει να ενσωματώσει και να εντάξει τις δημοσιογραφικές εμπειρίες της ζωής της στην ευρύτερη κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας της οι οποίες αποτυπώνονται στο έργο. Οι κεντρικοί χαρακτήρες του βιβλίου προέρχονται από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις και καθρεφτίζουν ανθρώπους από διαφορετικά στάδια της ζωής της συγγραφέως. Η ροή της ανάγνωσης, δεξιοτεχνικά κινηματογραφική, ιδίως όταν αφιερώνεται στον Σάνι και στη Νέντα, και περισσότερο εσωτερική όταν πρόκειται για τον Ατζέι, είναι και ο καταλυτικός παράγοντας να απεικονίζεται η δράση τόσο ζωηρά και ζωντανά στον αναγνώστη με αποτέλεσμα να ξετυλίγεται τόσο απλά και ουσιαστικά ολόκληρη η πλοκή μπροστά στα μάτια του διαβάζοντας τις πολυάριθμες σελίδες πολύ γρήγορα.
