Αναζητώντας τις χαμένες λέξεις

Ο Roberto Vecchioni (Ρομπέρτο Βεκιόνι) γεννήθηκε στην Καράτε Μπριάντσα της Βόρειας Ιταλίας. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Μιλάνου. Έχει πλούσιο έργο τόσο στη μουσική όσο και στα γράμματα. Ως τραγουδοποιός έχει αφήσει, για πάνω από μισό αιώνα, το ιδιαίτερο στίγμα του στη μουσική σκηνή της Ιταλίας κερδίζοντας την αγάπη του κοινού. Η πολύχρονη ενασχόλησή του με τις ανθρωπιστικές σπουδές και τη διδασκαλία στη μέση και στην ανώτατη εκπαίδευση αντανακλάται στη μουσική και λογοτεχνική του παραγωγή. Είναι συγγραφέας των βιβλίων “Viaggi del tempo immobile” (1996), “Le parole non le portano le cicogne” (2002), “Diario di un gatto con glistivali” (2006), “Scacco a Dio” (2009) και “Il mercante di luce” (2014). «Ο βιβλιοπώλης του Σελινούντα» έχει ήδη μεταφραστεί στη γαλλική και την ισπανική γλώσσα. Στην πλοκή του μυθιστορήματος βασίστηκε το ομώνυμο τραγούδι του Βεκιόνι “Ιl libraio di Selinunte”.

Στον Σελινούντα έχει ανοίξει ένα βιβλιοπωλείο, το οποίο οι κάτοικοι αντιμετωπίζουν ως κάτι το παράταιρο στη μικρή τους κοινωνία. Ο βιβλιοπώλης, μια γραφική προσωπικότητα, δεν ενδιαφέρεται να πουλάει βιβλία, όμως κάθε βράδυ διαβάζει αποσπάσματα στο ανύπαρκτο κοινό. Ώσπου ο Νικολίνο, βλέποντας την απωθητική συμπεριφορά των συγχωριανών του, αποφασίζει να επισκεφτεί το βιβλιοπωλείο. Κρύβεται και ακούει τον βιβλιοπώλη να διαβάζει και ακούνητος βρίσκεται συνεπαρμένος από τον χείμαρρο των λέξεων, το ηχόχρωμα του αφηγητή, τους χαρακτήρες που εμφανίζονται μπροστά του. Έκτοτε το σκάει κάθε βράδυ από το σπίτι του και πηγαίνει να ακούσει τον βιβλιοπώλη. Μέχρι που κάποια στιγμή το κτίριο καίγεται, ο βιβλιοπώλης είναι εξαφανισμένος και βιβλία πετάνε στον αέρα.

Ο Ρομπέρτο Βεκιόνι γράφει ένα αλληγορικό παραμύθι για τη σημασία της διαφορετικότητας, της γνώσης, για την άγνοια της μάζας. Η αφήγηση γίνεται σε πρώτο πρόσωπο υπό το πρίσμα του μικρού Νικολίνο, ενώ υπάρχουν διάχυτες διακειμενικές αναφορές στο βιβλίο. Ο μαγικός ρεαλισμός χαρακτηρίζει το ύφος του συγγραφέα, ενώ γενικότερα, η ατμόσφαιρα του βιβλίου αποπνέει κάτι το παραμυθένιο. Ο συγγραφέας δεν μακρηγορεί, αλλά τοποθετεί τις λέξεις προσεκτικά στις προτάσεις, ώστε το νόημα να διατηρείται μεστό και συμπυκνωμένο.

Η νουβέλα του Ρομπέρτο Βεκιόνι είναι μια υπέροχη αλληγορία που διαβάζεται απνευστί, την οποία θες να ξαναδιαβάσεις και ύστερα από καιρό, για να βυθιστείς στην ατμοσφαιρική περιοχή του Σελινούντα, στην ιδιόμορφη φυσιογνωμία του βιβλιοπώλη και στην αγάπη του Νικολίνο για τα βιβλία.