Μια μικρή ιστορία τρόμου και φαντασίας

Τα μυθιστορήματα φαντασίας και τρόμου δεν είναι τόσο σύγχρονα όσο νομίζουμε. Ένα πρώτο δείγμα ίσως ήταν ο Φρανκεστάιν της Μαίρη Σέλεϋ ή ακόμα και ο Δράκουλας του Μπραμ Στόκερ. Ωστόσο οι ιστορίες τρόμου είχαν επιτυχία και σε μικρότερες μορφές όπως το διήγημα ή η νουβέλα – ας μην ξεχνάμε τις ιστορίες του εξαιρετικού Έντγκαρ Άλαν Πόε. Τις νουβέλες διάλεξε ο Robert William Chambers για να δώσει τις δικές του ιστορίες τρόμου. Ο Αμερικανός συγγραφέας (1865-1933) σπούδασε εικαστικές τέχνες στην Αμερική και το Παρίσι. Για αρκετά χρόνια εργάστηκε ως εικονογράφος σε μεγάλης κυκλοφορίας αμερικανικά περιοδικά, αλλά ξαφνικά αποφάσισε να κάνει μια στροφή στην καριέρα του και να ασχοληθεί με τη συγγραφική τέχνη. Έγραψε πολλές ιστορίες τρόμου και έγινε ένας από τους πιο επιτυχημένους  εκπροσώπους του είδους στην Αμερική. Προς το τέλος της ζωής του στράφηκε στη συγγραφή ιστορικών μυθιστορημάτων.

Στον Φεγγαροποιό, ο Chambers βάζει στον πυρήνα της ιστορίας του τον Yue Laou, έναν μάγο που ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο. Κρυμμένος σε κάποιο παρθένο δάσος της Αμερικής μαζί με την Ιζόντε -η οποία τον θεωρεί πατριό της- φτιάχνει χρυσάφι το οποίο πουλάει για αληθινό. Αυτό όμως κινητοποιεί τις αρχές που προσπαθούν να τον εντοπίσουν. Ο Μπάρις -ο οποίος είναι αστυνομικός- και οι φίλοι του Πιέρποντ και Ρόι φαινομενικά πηγαίνουν στο δάσος για κυνήγι. Η πραγματικότητα είναι άλλη: ο Μπάρις προσπαθεί να βρει τον κατασκευαστή του χρυσού.  Όσο αυτός και ο Πιέρποντ κατασκοπεύουν, ο Ρόι έχει μια συγκλονιστική συνάντηση με την Ιζόντε την οποία και ερωτεύεται. Νιώθει, όμως, ότι κάποιος τον παρακολουθεί. Όταν ο Μπάρις θα του μιλήσει για τον «Κινέζο», ο Ρόι θα καταλάβει ότι ο «Φεγγαροποιός», αυτός που υποτίθεται ότι έδενε τα ζευγάρια ώστε να είναι μαζί, αλλά ξαφνικά αποφάσισε να κατακτήσει τον κόσμο, δεν είναι απλά ένα μύθος… είναι αυτός που κρύβεται στο δάσος και τον παρατηρεί. Πρέπει όλοι μαζί να δράσουν για να καταφέρουν να τον πιάσουν και να απελευθερώσουν την Ιζόντε.

Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί την πρωτοπρόσωπη αφήγηση και ο αφηγητής, ο Ρόι, προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στα πραγματικά γεγονότα και τη φαντασία. Αρχικά η συμπεριφορά του είναι τυπικά ορθολογιστική: ό,τι δεν κατανοεί το απορρίπτει. Στη συνέχεια, όμως, καταλαβαίνει ότι ο διαχωρισμός σε πραγματικά και φανταστικά γεγονότα δεν είναι εφικτός όταν κάποια σατανική δύναμη κινεί τα νήματα της ιστορίας. Ο Chambers δημιούργησε ένα ειδυλλιακό φυσικό τοπίο και μέσα σε αυτό τοποθέτησε μια τρομακτική φιγούρα που εξουσιάζει τον τόπο και μπορεί να χειραγωγεί τους ανθρώπους., κάνοντας την ανάγκη για τη λύση της ιστορίας απαραίτητη για τον αναγνώστη που αγωνιά. Χρησιμοποιώντας τις απλές συμβάσεις μιας κλασικής ιστορίας τρόμου ή φαντασίας -το απόλυτο κακό, η ομάδα των καλών, η ανυπεράσπιστη νέα και, φυσικά, το ρομαντικό ειδύλλιο-, ο συγγραφέας γράφει ένα σύντομο, αλλά συναρπαστικό αφήγημα.

Πολύ καλή η μετάφραση της κυρίας Παπαϊωάννου σε μια μικρή αλλά εξαιρετικά δυνατή και γεμάτη αγωνία νουβέλα.