Εικονογράφηση: Μαρίνα Δημοπούλου 

Τρυφερό ποιητικό παραμύθι με κεντρική ιδέα την «ανθρωπιά» (υπό την ευρυτέραν έννοιαν) και με ηθικά διδάγματα αλληλεγγύης, αλληλοϋποστήριξης και συναίνεσης προκειμένου να επιτευχθεί η πολυπόθητη ειρήνη, να ενισχυθεί η ομόνοια και να γιγαντωθεί το δυναμικό της Ανθρωπότητας ως μίας και μόνης Αδιαίρετης Οντότητας, που θα ενισχυθεί με εκθετικό γεωμετρικό τρόπο αν όλα τα μέλη της συνειδητοποιήσουν κι εφαρμόσουν αυτή την έννοια του συνανήκειν και συναπαρτίζειν.

Έρρυθμος ποιητικός λόγος, σχεδόν παραδοσιακός, τουλάχιστον ως προς την ανασύνταξιν της κατεστημένης δομής του νεοελληνικού λόγου, σε τέτοιο βαθμό όμως αναδομημένου που αν χάσεις σε κάποιο σημείο τον ρυθμό πρέπει να γυρίσεις στην αρχή της (μακράς) προτάσεως προκειμένου να ξαναβρείς το νόημα. Αυτή η αλληλεξάρτηση περιεχομένου και μορφής ενισχύει την ειδολογική κατάταξη του προκειμένου πονήματος στην καθαρή ποίηση κι όχι στην πεζολογούσα παραμυθογραφία που έχει κατακλύσει εσχάτως τους πάγκους των ευπώλητων βιβλίων που απευθύνονται σε παιδιά σχολικής ή και προσχολικής ηλικίας και στοχεύουν στο ελλειμματικό πορτοφόλι γονιών, παππούδων και νονών.

Όμως εδώ ο άξιος θεατράνθρωπος και ποιητής Πάνος Κυπαρίσσης, που έχει ασχοληθεί και με τον Λόρκα και με τον Βεάκη, νιώθει την ανάγκη και την ευθύνη μιας πρωτογενούς ποιητικής δημιουργίας που θα καταλύσει τα στεγανά ανάμεσα στις τέχνες και θα επαναφέρει την πρωτοκαθεδρία του λόγου στο θέατρο – ακόμα κι όταν είναι «παιδικό», που δεν είναι διόλου συνώνυμο του απλοϊκού, όπως νομίζουν πολλοί εκδότες κι ευκόλως θησαυρίσαντες μπεστσελερίστες του είδους που επαφίενται στην αλλοπραγμοσύνη των κριτικών και στην ακαταλληλότητα των μικρών αναγνωστών να τους κρίνουν και γλωσσικώς και υφολογικώς και τεχνοτροπικώς.

Ο Πάνος Κυπαρίσσης, η Ζωή Σαμαρά και τόσοι άλλοι επαρκείς αναγνώστες και καταξιωμένοι ποιητές επιδίδονται και σε αυτό το λογοτεχνικό άθλημα, όχι ως παράπλευρη ενασχόληση αλλά ως κύρια κι αποκλειστική τους έγνοια για τη διαμόρφωση του αισθητηρίου (γλωσσικού και ιδεολογικού, αναποφεύκτως) των νέων που θα μας διαδεχτούν έπειτα από δύο ή τρεις δεκαετίες…

Αυτή η ευθύνη καθιστά την ενασχόληση με τη λεγόμενη «παιδική» κι «εφηβική» λογοτεχνία εξαιρετικώς επείγουσα για κάθε πνευματικό άνθρωπο που συναισθάνεται την ευθύνη του πνευματικού του λειτουργήματος.

Κι ο βραβευμένος ποιητής Πάνος Κυπαρίσσης ευτυχώς είναι ένας από εκείνους τους δυνατούς και γενναίους που δεν αντιστέκεται σε προκλήσεις, δεν επαφίεται σε ευκολίες, δεν επαναπαύεται στα κεκτημένα του κι επιδίδεται ολοένα σε καινούργιους στίβους όχι για να θαυμαστεί ή να αποκομίσει τρόπαια, μα για να προσφέρει.

Ένα υπέροχο παραμύθι που θα συγκινήσει, θα διδάξει, θα αποτοξινώσει και θα ευχαριστήσει μικρούς και μεγάλους!!!

Εξαιρετική η εικονογράφηση από την επαγγελματία γραφίστρια και εικαστική καλλιτέχνιδα του απαιτητικού αυτού είδους, Μαρίνα Δημοπούλου.