«Ο στίχος είναι μια ασθένεια της ψυχής».

(σελ. 15)

Ο Νάσος Βαγενάς γεννήθηκε στη Δράμα το 1945. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο και τις τρεις πρώτες τάξεις του γυμνασίου εκεί και το 1960 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε φιλολογία στα Πανεπιστήμια Αθηνών, Ρώμης, Έσεξ και Κέμπριτζ, όπου εκπόνησε διδακτορική διατριβή (1974-1978) με θέμα την ποίηση και την ποιητική του Γιώργου Σεφέρη. Από το 1980 έως το 1991 διετέλεσε καθηγητής της Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και από το 1992 είναι καθηγητής της Θεωρίας και Κριτικής της Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκτός από τα ποιητικά βιβλία του, ο Νάσος Βαγενάς έχει δημοσιεύσει και βιβλία μελετών και δοκιμίων πάνω σε θέματα της λογοτεχνίας και της λογοτεχνικής κριτικής που τον έχουν αναδείξει σε έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες κριτικούς. Ένα από αυτά, «Η Ειρωνική Γλώσσα», βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Κριτικής το 1995.

Νήσος των Μακάρων. Ένας τόπος παραμυθένιος, κάτι σαν τον Παράδεισο ή τα Ηλύσια Πεδία. Εκεί, κατά τον Όμηρο, πήγαιναν οι άνθρωποι που κατά τη διάρκεια της ζωής τους ξεχώριζαν από τους κοινούς θνητούς με τις πράξεις και τα λόγια τους, που υπήρξαν ιδιαίτεροι στο νου και στο σώμα.

Η συλλογή του Νάσου Βαγενά «Στη νήσο των Μακάρων» είναι ένας φόρος τιμής σε ανθρώπους που πέρασαν από τούτον τον κόσμο και άφησαν τα σημάδια τους ανεξίτηλα στο πέρασμα του χρόνου. Οι περισσότεροι εξ αυτών ήταν προσωπικότητες που έζησαν τον προηγούμενο αιώνα. Τα ποιήματα της παρούσας συλλογής τιτλοφορούνται με τα ονόματα αυτών των ιδιαίτερων χαρακτήρων, όπως Μπόρχες, Παλαμάς, Κάλβος, Μαγιακόφσκι, Καβάφης, Καρυωτάκης κ.ά.

Με μια πρώτη ματιά το συγκεκριμένο έργο του Νάσου Βαγενά αποτελεί κατά κάποιο τρόπο τη συνέχεια της προηγούμενης ποιητικής του συλλογής «Στέφανος», η οποία διακατεχόταν από το ίδιο κλίμα, την ίδια προσπάθεια και λογική. Εδώ, όμως, η ανάπτυξη αυτής της ιδέας του ποιητή είναι ακόμα καλύτερη και πιο ώριμη, με στίχους που αποδίδουν σε κάθε γραμμή μια δυνατή σκηνή και ένα ηχηρό νόημα για τη θέση του ανθρώπου στον κόσμο.

Πέραν αυτού το εν λόγω βιβλίο αποτελεί και μια υπόκλιση στις σπουδαίες προσωπικότητες που κόσμησαν τον κόσμο με τις ιδέες τους, τα έργα, τα λόγια τους, αλλά κυρίως με τη βαθιά εκείνη συναίσθηση του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος και να αφήνεις ανοιχτές τις πόρτες της ψυχής για να αφουγκράζεσαι εκείνα που δεν φαίνονται, αλλά εννοούνται, αυτά που δεν λέγονται, αλλά σημαίνουν.

Μια εξαιρετική ποιητική συλλογή, ένας φόρος τιμής από μια ιδιαίτερη οπτική ματιά, όχι μόνο για να μην ξεχνάμε, αλλά κυρίως για να κατανοούμε…