Εικονογράφηση: Ιωάννης Π. Βλαζάκης

In-between

Η αδυναμία του ανθρώπινου μυαλού ν’ αντιληφθεί

όλα όσα υπάρχουν, είναι μια πράξη ελέους

Χ. Φ. Λάβκραφτ

Οι έντεκα ιστορίες στη συλλογή αυτή διηγημάτων της Χρύσας Μπαχά αποτελούν έντεκα σκοτεινά μονοπάτια που ξεκινούν από την πραγματικότητα, για να οδηγήσουν τους ήρωές τους αλλά και τον αναγνώστη στην ενδιάμεση εκείνη περιοχή, όπου δυνάμεις και οντότητες υπερκόσμιες περιμένουν ή, πιο σωστά, καραδοκούν σιωπηλά και υπομονετικά…

Κάθε μία από τις ιστορίες, ακολουθώντας τη ”σχολή” των Λάβκραφτ και Μάχεν, ξετυλίγει το μίτο της στο λαβύρινθο της φαντασίας – η έννοια όμως του φανταστικού αποδίδεται όχι ως γέννημα του μυαλού, αλλά ως μια μορφή παράλληλης πραγματικότητας, προς την οποία ένα αντικείμενο, ένα πρόσωπο ή ένα γεγονός ανοίγει μια πύλη. Ξεχώρισα τη ”Μαύρη γάτα”, μια έξυπνη παραλλαγή της γνωστής, παλιάς δεισιδαιμονίας, το ”Μενταγιόν”- όπου σταδιακά κορυφώνεται η αποκάλυψη ενός εφιαλτικού μυστικού από το παρελθόν, και το καλύτερο κατά την εκτίμησή μου διήγημα της συλλογής, ”Το πλάσμα”: σύγχρονοι και αρχαίοι μύθοι συναντώνται μέσα σ’ ένα σκηνικό παράνοιας, βγαλμένο κατευθείαν από την ταινία ”Αποκάλυψη τώρα” του Κόπολα.

Η γλώσσα του κειμένου δεν παρουσιάζει δυσκολίες, ενώ ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στην πολύ καλή δουλειά του Ιωάννη Π. Βλαζάκη που εικονογραφεί το βιβλίο. Τα έντεκα μελαγχολικά τοπία στα ασπρόμαυρα σχέδια, που συνοδεύουν την αρχή κάθε ιστορίας και παραπέμπουν αισθητικά στις γκραβούρες του 19ου αιώνα, εικονίζουν τη φύση στατική, αινιγματική και σχεδόν απειλητική. Η ανθρώπινη παρουσία περιορίζεται σε λίγες αχνές μορφές ή στις ταφόπλακες των νεκροταφείων σε κάποιες από τις εικόνες. Θα σας πρότεινα να προσέξετε το εξώφυλλο και πιο συγκεκριμένα τα γράμματα που διαγράφονται, τα οποία συναντά ξανά ο αναγνώστης το καθένα ξεχωριστά, στα σχέδια των εσωτερικών σελίδων: παραπέμπουν σε μια πολύ γνωστή φράση από ένα κορυφαίο λογοτεχνικό έργο. Εν κατακλείδι, τα ”Σκοτεινά μονοπάτια” είναι ένα ”μικρό το δέμας” αλλά υψηλής αισθητικής βιβλίο, όπου περιεχόμενο και μορφή δικαιώνουν απολύτως τον τίτλο του.