Εικονογράφηση: Δήμητρα Ψυχογυιού

Η γνωστή αφηγήτρια παραμυθιών Εύη Γεροκώστα γράφει για πρώτη φορά το δικό της παραμύθι. Όσοι έχουμε ακούσει την Εύη να αφηγείται έχουμε αφεθεί, σαν κόκκος άμμου που τον παρασέρνει το κύμα, στο ρυθμό της φωνής της, στη χάρη των λιτών κινήσεών της και στην ατμόσφαιρα που ξέρει να δημιουργεί. Παραμύθια από όλο τον κόσμο και, πρόσφατα, διηγήματα και αφηγήματα της ενήλικης λογοτεχνίας περιλαμβάνονται στο αφηγηματικό της ρεπερτόριο. Εδώ η παραμυθού καταθέτει το δικό της παραμύθι και μάλιστα γραπτά. Εύλογη είναι η δική μας περιέργεια να δούμε το αποτέλεσμα. Πώς είναι δυνατό να αποφύγει την αντιγραφή μετά από τόσες ιστορίες που έχει απομνημονεύσει και «ενσωματώσει» ως παραμυθού; Και πώς «λειτουργεί» στο χαρτί το παραμύθι της;

Αλλά και όλα αυτά τα ερωτήματα να μη μας είχαν γεννηθεί από την επαφή με το έργο της αφηγήτριας, και πάλι θα σπεύδαμε να μάθουμε «πώς γεννήθηκαν τα όνειρα». Και ποιος δε θέλει να μάθει μια νέα ερμηνεία των ονείρων ακόμη κι αν έχει δεχτεί  τη φροϋδική τους ανάλυση; Και να όμως που οι επιθυμίες αναδύονται και πάλι ως βασική αιτία της γέννησης των ονείρων. Αλλά πόσο όμορφα, τρυφερά και παρηγορητικά.

Το σύννεφο λοιπόν κάποτε αγάπησε τον ήλιο. Του έφερνε εκλεκτά δώρα, του κρατούσε συντροφιά, τον παίνευε. Κορδωνότανε ο ήλιος και μεσουρανούσε για να θαυμάζουν όλοι την ομορφιά του. Απολάμβανε την αγάπη που απλόχερα του έδινε το σύννεφο μα να την εκτιμά δεν ήξερε. Μια μέρα που η Ζέστη απείλησε να κάνει τον ήλιο εχθρικό κι ανεπιθύμητο στους ανθρώπους, το σύννεφο ετοιμάστηκε να θυσιαστεί για χάρη του. Ο ήλιος συνέχισε να δείχνεται αχάριστος. Ούτε κι ο ίδιος όμως δε θα μπορούσε να αντέξει τις συνέπειες της στάσης του. Σύντομα θα χρειαζόταν να αναπαυτεί στην ανάμνηση της ανεκτίμητης προσφοράς. Στον ύπνο και στα όνειρα, εκεί θα έβρισκε τη γιατρειά του. Χρειάστηκε να δύσει, λοιπόν, να αναπαυτεί στη για πάντα χαμένη ευτυχία μιας ένωσης που ο ίδιος απώθησε.

Η μαστοριά στην αφήγηση είναι θαυμαστή: λιτότητα, συντομία και συνετή χρήση συμβόλων. Ένα γνήσιο παραμύθι που λειτουργεί σε πολλά επίπεδα. «Εξηγεί» τη δύση και την ανατολή του ήλιου, τη γέννηση των ονείρων και διδάσκει τη σημασία της προσφοράς. Είναι εύκολο να αγαπιέσαι. Δύσκολο είναι να αγαπάς και ακόμη πιο δύσκολο να ζεις στη μοναξιά της αχαριστίας σου.

Μια ιστορία που σέβεται τους φρέσκους αναγνώστες: απλό λεξιλόγιο και σύνταξη, βάθος και πλούτος νοημάτων.

Συμπαθητική η εικονογράφηση της Δήμητρας Ψυχογυιού, αν και η προσωποποίηση του ήλιου και του σύννεφου είναι ίσως λίγο παραπάνω κυριολεκτική  από όσο υπαγορεύει η δύναμη αυτών των στοιχείων της φύσης.

Η Εύη Γεροκώστα σπούδασε Γαλλική Φιλολογία και Μετάφραση, εργάζεται στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου ως υπεύθυνη των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, ενώ είναι γνωστή κυρίως για τη δουλειά της ως αφηγήτριας.