Ανάδυση της ιστορίας και αστυνομικό παρασκήνιο

Ο Πολ Μπλοκ είναι συγγραφέας 15 μυθιστορημάτων και έχει εργαστεί ως υπεύθυνος εκδόσεων ενός εκδοτικού οργανισμού με ειδικότητα στο αστυνομικό μυθιστόρημα.  Σήμερα κατέχει τη θέση του υπευθύνου παραγωγής του ιστοτόπου της εφημερίδας Times Union, στο Όλμπανι της Νέας Υόρκης. Ο Ρόμπερτ Βον εξέδωσε το πρώτο του βιβλίο σε ηλικία 19 ετών. Χρησιμοποιώντας 35 λογοτεχνικά ψευδώνυμα, έχει γράψει πάνω από 250 βιβλία και τα έργα του έχουν βρεθεί δυο φορές στην κορυφή των ευπώλητων των εφημερίδων New York Times και Publishers Weekly. Το 1998 ο Ρόμπερτ Βον μπήκε στο Αμερικανικό Πάνθεον των συγγραφέων. Ζει στο Σικάγο.

Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα μυθιστόρημα με κεντρικό θέμα, όπως φανερώνει και ο τίτλος του, τον πάπυρο που βρίσκεται στα ερείπια του κάστρου της Μασάντα. Εκεί μια ομάδα αρχαιολόγων ανακαλύπτει έναν πάπυρο που χρονολογείται περίπου στον 1ο αιώνα μ.Χ.. Οι πρώτες εκτιμήσεις οδηγούν στο συμπέρασμα πως ο πάπυρος γράφτηκε από τον Δισμά-βαρ-Δισμά λίγες δεκαετίες μετά το θάνατο του Ιησού. Έτσι ξεκινά η αφήγηση της ιστορίας από τις τελευταίες ημέρες του Χριστού λίγο πριν τη σταύρωση, αλλά και την πορεία του χριστιανισμού από το 33 μ.Χ. και έπειτα, καθώς και τη στάση των Ρωμαίων ηγεμόνων απέναντι στη νέα θρησκεία. Παράλληλα, εκτυλίσσεται ένα παρασκηνιακό σενάριο ανάμεσα σε ιερείς, επιστήμονες, και αστυνομικούς  για την κατοχή αυτού του αρχαίου κειμηλίου, αλλά και τις δυνάμεις που απορρέουν από αυτό.

Ο «Πάπυρος Μασάντα» είναι ένα έργο που εντάσσεται περισσότερο στην κατηγορία του ιστορικού παρά του αστυνομικού μυθιστορήματος. Εξάλλου, δίνεται πολύ μεγαλύτερη έκταση στην αφήγηση του Δισμά για τη γνωριμία του με τον Ιησού και την εποχή που ακολούθησε μετά το θάνατό του, παρά στα κυνηγητά και τις μυστηριώδεις μηχανορραφίες που πλέκονται όταν ο αρχαίος πάπυρος ανακαλύπτεται. Η αφήγηση γίνεται και στο παρόν και στο παρελθόν σε τρίτο πρόσωπο, ενώ η γλώσσα που χρησιμοποιούν οι δύο συγγραφείς είναι απλή, προσιτή στον κάθε αναγνώστη. Οι διάλογοι παίζουν δευτερεύοντα ρόλο στο έργο, επιχειρώντας να προωθήσουν με έναν ήπιο τρόπο την εξέλιξη. Οι χαρακτήρες σκιαγραφούνται σε ικανοποιητικό βαθμό, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως η μεγαλύτερη αρετή του βιβλίου είναι η εύκολη ανάγνωσή του. Κατά τα λοιπά, δίνεται η εντύπωση πως ιδέα των συγγραφέων ήταν να στήσουν ένα αστυνομικό σκηνικό γύρω από συγκεκριμένα ιστορικά στοιχεία, γεγονός που διαφαίνεται και καθιστά απλά καλή και όχι «χορταστική» την αστυνομική πλευρά του βιβλίου. Από την άλλη πλευρά, το ιστορικό μέρος του βιβλίου καλύπτεται άρτια, δίνοντας στον αναγνώστη πληροφορίες και λεπτομέρειες για τον 1ο αιώνα μ.Χ..

Συνοψίζοντας, λοιπόν, θα λέγαμε πως το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται πολύ εύκολα, κάνει γνωστά αρκετά ιστορικά στοιχεία στον αναγνώστη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν επιτελεί το ρόλο του ως αστυνομικό μυθιστόρημα. Η μετάφραση της Έφης Τσιρώνη είναι αρκετά καλή, ακολουθώντας τη γραμμική πορεία του κειμένου.