Παιχνίδια μυαλού

Ο Τράμνιτς έχει συλληφθεί για τις δολοφονίες δύο παιδιών και της μητέρας του ενός. Το δικαστήριο τον κρίνει ένοχο, αλλά λόγω της διαταραγμένης συμπεριφοράς του διατάσσει τον εγκλεισμό του στην πιο καλά φυλασσόμενη και οργανωμένη ψυχιατρική κλινική. Ο Τράμνιτς οδηγούμενος έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου ηδονίζεται να βλέπει τον πόνο που έχει προκαλέσει στα πρόσωπα των συγγενών. Ο πόνος τους είναι η ζωοδότρα ενέργεια για τον ίδιο.

Ο Τιλ Μπέρκοφ έχει χάσει τον γιο του. Για την ακρίβεια ο γιος του, Μαξ, εξαφανίστηκε όταν πήγαινε στο γειτονικό σπίτι για να δείξει στην Άννα, τη μεγαλύτερη κόρη του γείτονα, το συναρμολογούμενο αεροπλανάκι του. Κι έκτοτε κανείς δεν τον ξαναείδε, ούτε έφτασε ποτέ στο σπίτι της Άννας. Λίγο καιρό μετά συνελήφθη ο Τράμνιτς για τους τρεις φόνους. Ο Τιλ είναι πεπεισμένος ότι ο Τράμνιτς έχει σκοτώσει και τον δικό του γιο. Όμως ο Τράμνιτς δεν ομολογεί τίποτα περισσότερο από όσα του έχουν ήδη καταλογιστεί.

Ο χρόνος περνά και ο Τιλ έχει διαλυθεί εσωτερικά, ενώ η γυναίκα του τον έχει εγκαταλείψει μαζί με την κόρη τους. Κι ακόμα δεν έχει καταφέρει να μάθει πού βρίσκεται το κορμί του Μαξ. Ώσπου αποφασίζει ν’ ακολουθήσει στην ψυχιατρική κλινική τον μόνο άνθρωπο που μπορεί να του δώσει απαντήσεις. Με τη βοήθεια του κουνιάδου του, που είναι αστυνομικός, θα εισαχθεί ως τρόφιμος στο ψυχιατρείο για να βρει τον Τράμνιτς και να του αποσπάσει την αλήθεια για το τι έχει συμβεί με τον Μαξ.

Ο Sebastian Fitzek ανήκει στην κορυφή των συγγραφέων ψυχολογικών θρίλερ. Κάθε βιβλίο του είναι μια καταβύθιση στο έρεβος της ανθρώπινης ψυχής, επενδυμένο με στοιχεία που διατηρούν αμείωτο το ενδιαφέρον. Σασπένς, μικρές ανατροπές που οδηγούν μεθοδικά στην αποκάλυψη της μεγάλης εικόνας. Κι ο πιο έμπειρος και οξυδερκής αναγνώστης δύσκολα μπορεί να τοποθετήσει σωστά τα σκόρπια κομμάτια του παζλ. Καθ’ όλη την ανάγνωση υπάρχει η αίσθηση ότι ο Φίτσεκ χειραγωγεί τη σκέψη του αναγνώστη, οδηγώντας τον σε μονοπάτια που εξ αρχής φαίνονται ως η λύση του γρίφου, ωστόσο αποδεικνύονται διαρκώς αδιέξοδα.

Η γραφή του Φίτσεκ είναι τριτοπρόσωπη, ενώ το βιβλίο δομείται σε μικρά κεφάλαια. Ο λόγος του είναι βραχυπερίοδος, ενώ οι εικόνες διαγράφονται ολοκάθαρα στον νου του αναγνώστη, αν και δεν αναλώνεται στην εκτενή περιγραφή των χώρων. Ο χρόνος της κεντρικής ιστορίας είναι γραμμικός, ωστόσο υπάρχουν εμβόλιμες αναφορές του παρελθόντος των χαρακτήρων.

Τα βιβλία του Σεμπάστιαν Φίτσεκ, όπως και «Ο τρόφιμος», είναι ο ορισμός του ψυχολογικού θρίλερ. Αν και προσωπικά άργησα να διαβάσω κάποιο βιβλίο του, ωστόσο από τη στιγμή που γύρισα την πρώτη σελίδα αναζητώ διακαώς κάθε βιβλίο του. Μόνο που υπάρχει ένα αρνητικό: δεν θα κοιμηθείτε μέχρι να ολοκληρώσετε την ανάγνωση.