Ένας Ιρλανδός ντετέκτιβ στο Λονδίνο

Τα τελευταία χρόνια πολλοί είναι εκείνοι οι συγγραφείς που καταπιάνονται με την αστυνομική λογοτεχνία. Οι λόγοι είναι αρκετοί: απευθύνεται σ’ ένα πιο ευρύ κοινό απ’ ό,τι η λογοτεχνική σε στενά πλαίσια γραφή, μπορεί να αποφέρει περισσότερα χρήματα ακόμα και με τη μεταφορά του βιβλίου στον κινηματογράφο και να τους κάνει διάσημους σε σύντομο χρονικό διάστημα. Η επιτυχία βέβαια δεν είναι πάντοτε εξασφαλισμένη, αφού ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα πρέπει να είναι ένα ιδανικό κράμα από χαρακτήρες, υπόθεση, πλοκή, εξέλιξη και φυσικά τέλος. Και συνήθως κάποιο από αυτά τα στοιχεία λείπει αναιρώντας ως επί το πλείστον και την αξία του όλου έργου.

Το βιβλίο του Τζάιλς Μπράντρεθ μας μεταφέρει στο Λονδίνο τη βικτωριανή εποχή λίγο πριν τη δύση του 19ου αιώνα. Ο Όσκαρ Ουάιλντ πηγαίνοντας για μάθημα σ’ έναν από τους πίσω δρόμους του Ουέστμινστερ βρίσκει το πτώμα ενός δεκαεξάχρονου σε μια στάση που δηλώνει την τέλεση ενός τελετουργικού. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα ο Ιρλανδός συγγραφέας με τη βοήθεια του καλού του φίλου Ρόμπερτ Σέραντ αναζητούν επισταμένα την ταυτότητα του δολοφόνου. Με τη συνδρομή του Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, συγγραφέα του Σέρλοκ Χολμς, και του επιθεωρητή της Σκότλαντ Γιαρντ ‘Εινταν Φρέιζερ, οι δυο φίλοι κινούνται στα όρια μεταξύ ηθικού και ανήθικου κόσμου ανεβαίνοντας ένα βουνό που η κορυφή του μοιάζει απρόσιτη.

Πρόκειται για ένα εξαιρετικό από κάθε άποψη αστυνομικό μυθιστόρημα, στο οποίο ο συγγραφέας έχει δουλέψει άριστα καθένα από τα ανωτέρω στοιχεία, ώστε να παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο αποτέλεσμα στο κοινό. Η αφήγηση γίνεται σε πρώτο πρόσωπο καθ’ ότι ο συγγραφέας υποδύεται το ρόλο του φίλου του Ουάιλντ, Ρόμπερτ Σέραρντ, ενώ συνεπαίρνει τον αναγνώστη σε σημείο που διαβάζοντας περνά τις σελίδες χωρίς να το έχει καταλάβει. Το κείμενο δομείται σε μικρά κεφάλαια που δεν «βαραίνουν» την ανάγνωση. Η ροή κινείται με τον δέοντα ρυθμό, ώστε ο αναγνώστης να μην βαριέται, αλλά ούτε και να μην προλαβαίνει να κατανοεί εκείνα τα οποία διαβάζει.

Το πιο θετικό, ίσως, στοιχείο του βιβλίου είναι η παρουσίαση του Όσκαρ Ουάιλντ στο ρόλο ενός οξυδερκή ντετέκτιβ, ως άλλος Σέρλοκ Χολμς προσαρμοσμένος στην προσωπικότητα του Ιρλανδού συγγραφέα. Επίσης η απεικόνιση της βικτωριανής εποχής, αλλά και η περιγραφή του Λονδίνου του 19ου αιώνα είναι πραγματικά απαράμιλλες. Αξιοσημείωτο ακόμα είναι ότι τα περισσότερα πρόσωπα και ορισμένα γεγονότα, που καταγράφονται στο κείμενο, είναι καθ’ όλα αληθινά.

Ομολογώ ότι το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα από τα πιο καλογραμμένα αστυνομικά μυθιστορήματα που έχω διαβάσει το τελευταίο διάστημα με αμείωτο ενδιαφέρον και με μια υπόθεση που σε καθηλώνει.