School for vampires!

Μετά τη σαρωτική παγκόσμια επιτυχία της Twilight Saga από την Stephenie Meyer, είναι γεγονός ότι τα βαμπίρ έκαναν δυναμικό come back στα γούστα του αναγνωστικού κοινού, ειδικά του εφηβικού-νεανικού: βγήκαν από τα φέρετρα και τα γοτθικά κάστρα όπου τα τοποθέτησε το λογοτεχνικό κίνημα του Ρομαντισμού και προσαρμόστηκαν (άψογα για… τους αιώνες τους) στη σύγχρονη εποχή. Έτσι, στο ήδη διεθνές best seller ”Σημαδεμένη” -το πρώτο βιβλίο της σειράς ”Ο Οίκος της Νύχτας”-, οι αιμοδιψείς σκιές γίνονται έφηβοι που πηγαίνουν σχολείο και πρέπει να τα βγάλουν πέρα με γονείς, καθηγητές και συμμαθητές που κάνουν τη βαμπιρική τους καθημερινότητα ιδιαίτερα δύσκολη…

Η δεκαεξάχρονη Ζόι ζει μια συνηθισμένη ζωή σε μια συνηθισμένη επαρχιακή πόλη των ΗΠΑ, όταν βρίσκεται ξαφνικά ”σημαδεμένη”, ως μαθητευόμενο βαμπίρ: η Νύχτα, η θεά των βρικολάκων, την επέλεξε ως εκλεκτή της. Αφήνοντας πίσω της μια προβληματική οικογένεια, υποχρεώνεται να φοιτήσει στο οικοτροφείο ”Οίκος της Νύχτας”, όπου θα εκπαιδευτεί για τη νέα της ”ζωή”. Εκεί θα έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο την νεοαποκτηθείσα δίψα της για αίμα αλλά και μια θανάσιμη αντίπαλο, την αρχηγό των ”Σκοτεινών Κορών”, της ελιτίστικης αδελφότητας του σχολείου. Κι αυτά είναι μόνο η αρχή…

Όπως ήδη έχετε αντιληφθεί, το βιβλίο απευθύνεται κυρίως σε εφήβους (και σε όσους, μεγαλώνοντας, δεν ξέχασαν τις εφηβικές αναγνωστικές τους προτιμήσεις) και είναι πρωτότυπο το γεγονός ότι οι δύο Αμερικανίδες συγγραφείς του είναι μητέρα και κόρη. ”Διαβαστερό” και αρκούντως διασκεδαστικό, θέτει παράλληλα με εύσχημο και χιουμοριστικό τρόπο όλα τα σοβαρά ζητήματα της σωματικής και ψυχολογικής μετάβασης από την εφηβεία στην ενηλικίωση. Αν και δεν αποφεύγει τα πολιτικώς ορθά κηρύγματα προς τους εφήβους σχετικά με τα ναρκωτικά και το σεξ, προσεγγίζει τα συγκεκριμένα θέματα ρεαλιστικά και ψύχραιμα, ενώ κατακεραυνώνει κυριολεκτικά τους χριστιανούς φονταμενταλιστές των ΗΠΑ και τις (επιεικώς) συντηρητικές απόψεις που προπαγανδίζουν.

Η αφήγηση της ιστορίας στηρίζεται σε ένα μείγμα στοιχείων της βαμπιρικής μυθοπλασίας, των αρχαιοελληνικών μύθων (δεν είναι τυχαίο ότι το κείμενο ξεκινά με ένα απόσπασμα από τη Θεογονία του Ησίοδου που αναφέρεται στη θεότητα της Νύχτας), καθώς και των ινδιάνικων παραδόσεων και τελετών. Αν και ο συνδυασμός ακούγεται παράδοξος, αξιοποιείται από τις συγγραφείς με τέτοιο τρόπο, ώστε να λειτουργεί τελικά μέσα στο κείμενο, υπηρετώντας σωστά το μήνυμα του βιβλίου προς τους εφήβους: να υπερασπίζουν το ατομικό αλλά και κοινωνικό δικαίωμα στη διαφορετικότητα και να μην ακολουθούν ως πρόβατα τους πάσης φύσεως ”ποιμένες”…