Μινώταυρος, θύτης ή θύμα;

Η Ρουθ Ρέντελ γεννήθηκε το 1930 στην Αγγλία. Μετά το σχολείο εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε τοπικές εφημερίδες. Θεωρείται ως η κορυφαία εν ζωή Βρετανίδα συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων. Κάθε νέο της βιβλίο εξαντλείται με το που θα κυκλοφορήσει. Έχει γράψει πάνω από 50 μυθιστορήματα και έχει βραβευτεί επανειλημμένα για το έργο της (βραβείο Edgar Allan Poe, Gold Dagger, Sunday Times Literary Award). Το 1997 της απονεμήθηκε ο τίτλος της βαρόνης. Τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε είκοσι δύο γλώσσες.

«Ο μινώταυρος» είναι ένα μυθιστόρημα, όπου το αστυνομικό στοιχείο διαδραματίζει τον κύριο ρόλο, αυτό που φαίνεται σε μια πρώτη ματιά, ενώ οι προσωπικότητες που σκιαγραφούνται είναι εκείνες που στηρίζουν όλο το οικοδόμημα. Μια νεαρή Σουηδή, η Σαστέν Κβιστ, φτάνει μετά από παρότρυνση μιας φίλης της σ’ ένα χωριό της Αγγλίας, για να εργαστεί σε μια οικογένεια και να προσέχει τον διανοητικά διαταραγμένο γιο. Φτάνοντας θα συναντήσει, τη γηραιά μητέρα, την κυρία Κόζγουεϊ, τις τέσσερις κόρες, την Άιντα, τη Γουίνιφρεντ, την Έλλα και τη Ζόρα,  με ηλικίες ανάμεσα στα 40 και τα 50 και το βουβό, αδιάφορο, 40άρη, νοηματικά υστερούντα, Τζον, για τον οποίο βρίσκεται εκεί.

Καθώς οι ημέρες περνούν, η Σάστιν ή Κέρστιν, όπως προτιμούν να την φωνάζουν τα μέλη της οικογένειας πλην του Τζον, παρίσταται σε αλλεπάλληλες εκρήξεις των μελών, σε λεκτικά βέλη που εκτοξεύονται κάθε στιγμή προς πάσα κατεύθυνση και γενικότερα σε μια κατάσταση που δεν είχε φανταστεί. Και ανάμεσα σ’ όλα αυτά υπάρχει ένας Τζον που το μόνο που επιθυμεί είναι να τον αφήνουν ήσυχο στη δαιδαλώδη βιβλιοθήκη και να μην τον ακουμπούν. Όταν μια νύχτα ο Τζον δεν πάρει το κατασταλτικό χάπι, τότε θα ξεκινήσει η μακρά άρνησή του για τη θεραπεία και τα γεγονότα παίρνουν άλλη τροπή από τη συνηθισμένη.

Εν πρώτοις οφείλω να ομολογήσω ότι το θεατρικό σκηνικό μου θύμισε λίγο το «9 γυναίκες», το γνωστό θεατρικό και κινηματογραφικό έργο. Πέρα απ’ αυτό λοιπόν, η αφήγηση του μυθιστορήματος της Ρουθ Ρέντελ γίνεται σε πρώτο πρόσωπο, υποδυόμενη η συγγραφέας τη Σάστιν Κβιστ και η γραφή της είναι πολύ δυνατή.  Η δομή του βιβλίου είναι χωρισμένη σε κεφάλαια, ενώ χαρακτηριστικό είναι οι μικρές περίοδοι που χρησιμοποιεί η Ρέντελ, κάνοντας την ανάγνωση να γίνεται χωρίς ανάσα. Επίσης, υπάρχει πλήθος διακειμενικών αναφορών, ενώ η Ρέντελ αρέσκεται στο να προαναγγέλλει γεγονότα και εξελίξεις πολύ πριν συμβούν, δημιουργώντας στον αναγνώστη μια ιδιαίτερη προσδοκία για την εξέλιξη της υπόθεσης.

«Ο μινώταυρος» είναι ένα βιβλίο που καθηλώνει τον αναγνώστη και τον κερδίζει σε κάθε σελίδα, ενώ η σκιαγράφηση των χαρακτήρων τελικά υπερέχει κατά πολύ του αστυνομικού στοιχείου της υπόθεσης. Ένα βιβλίο που, χωρίς να θεωρείται  αριστούργημα, ωστόσο είναι μια από κάθε άποψη ολοκληρωμένη και συμπαγής ιστορία.