Πετώντας από γης

Ο Αλαίν ντε Μποττόν έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό για το ιδιότυπο της γραφής του, την οποία συναντάμε στα βιβλία του «Μικρή φιλοσοφία του έρωτα», «Η τέχνη του ταξιδιού», «Η αρχιτεκτονική της ευτυχίας» κ.ά.

Ο συγγραφέας στα βιβλία του επιτυγχάνει να συνθέσει μια παρουσίαση από αληθινά γεγονότα, δοκιμιακή υφή, φιλοσοφική επένδυση. Έτσι ακριβώς πράττει και στο συγκεκριμένο βιβλίο. Το καλοκαίρι του 2009 ο συγγραφέας δέχεται ένα τηλεφώνημα από τον υπάλληλο μιας εταιρίας που, μεταξύ άλλων, έχει στον έλεγχό της διάφορα αεροδρόμια, όπως το Χίθροου. Η αποστολή του ντε Μποττόν είναι να περάσει μια βδομάδα στον Επιβατικό Σταθμό 5 του Χίθροου, ανάμεσα στους δυο μεγαλύτερους διαδρόμους του αεροδρομίου, απ’ όπου διέρχεται πλήθος κόσμου.

Στη διάρκεια μιας βδομάδας, λοιπόν, σ’ ένα μεγάλο αεροδρόμιο, ο συγγραφέας θα συναντήσει και θα απαθανατίσει γραπτά, αλλά και με το φωτογραφικό φακό, στιγμιότυπα που περνάνε απαρατήρητα, επισκέπτες που ξαναβλέπουν ή αποχωρίζονται αγαπημένα τους πρόσωπα, εργαζομένους που χάνονται στο πλήθος του κόσμου και στην επανάληψη της ρουτίνας. Στιγμές που μοιάζουν αδιάφορες, που έχουν τη δική τους σημασία στο απειροελάχιστο του χρόνου που τους αναλογεί.

Για τους περισσότερους ταξιδιώτες η στάση στο αεροδρόμιο πριν την αναχώρηση ή κατά την άφιξη, δεν αποτελεί σχεδόν ποτέ εικόνα θύμησης. Κι απ’ αυτήν την άποψη το έργο του Αλαίν ντε Μποττόν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθ’ ότι μας ανοίγει μια πόρτα που όχι μόνο κρατούσαμε κλειστή, αλλά και πιθανόν δεν μας ενδιέφερε ποτέ να την ανοίξουμε.

Το κείμενο είναι γραμμένο σε απλή γλώσσα, αφήνοντας ωστόσο να διαφανεί κατά σημεία το σκωπτικό ύφος του συγγραφέα. Επίσης, ιδιαίτερης σημασίας είναι και οι αφηγήσεις των ιστοριών διαφόρων προσώπων, ταξιδιωτών και εργαζομένων, που συνάντησε τη βδομάδα αυτή ο συγγραφέας, δίνοντας μια πιο ανθρώπινη, αλλά και ρεαλιστική οπτική στο κείμενο. Η δομή και η γλώσσα είναι εξαιρετικές, άλλωστε νομίζω ότι όποιος έχει διαβάσει κάποιο από τα υπόλοιπα βιβλία του συγγραφέα, γνωρίζει με τι μαεστρία φροντίζει τα πονήματά του. Στο συγκεκριμένο βιβλίο τα κείμενα συνοδεύονται από διάφορες φωτογραφίες των στιγμών που συνέλαβε ο Αλαίν ντε Μποττόν τη βδομάδα που πέρασε στο αεροδρόμιο.

Το βιβλίο ενδεχομένως να μην διεκδικεί τα πρωτεία των πωλήσεων. Σίγουρα, όμως, διεκδικεί να στρέψει το βλέμμα μας στα πρόσωπα και στα γεγονότα ενός αεροδρομίου, τα οποία αλλιώτικα ουδέποτε θα είχαμε αντιληφθεί.