Η πίστη είναι μια προσωπική μάχη

Υπάρχει Θεός; Κι αν υπάρχει, έχει μορφή; Μας ακούει; Αν υπάρχει, εμείς υπάρχουμε γι’ Αυτόν; Αυτά τα ερωτήματα θέτει -με μυθιστορηματική μορφή-, ο Καναδός Γουίλιαμ Π. Γιανγκ στο πρώτο του μυθιστόρημα.

Ο Μακ μετά από μια ταλαιπωρημένη ζωή έχει καταφέρει να φτιάξει μια ευτυχισμένη οικογένεια. Ζει ευτυχισμένος με τη γυναίκα του και τα πέντε παιδιά του. Στη διάρκεια μιας εκδρομής με τρία από τα παιδιά του η μικρή του κόρη, η Μίσι, πέφτει θύμα απαγωγής. Λίγο αργότερα η αστυνομία ανακαλύπτει σε μια καλύβα το ματωμένο φόρεμα της μικρής. Η Μίσι, όμως, δεν βρέθηκε ποτέ. Τέσσερα χρόνια αργότερα ο Μακ λαμβάνει ένα σημείωμα να πάει ξανά στην καλύβα – το σημείωμα φέρει την υπογραφή «Μπαμπάκας», το όνομα που χρησιμοποιεί η γυναίκα του για τον Θεό. Ο Μακ πηγαίνει εκεί και βρίσκεται αντιμέτωπος με μια εξωπραγματική εμπειρία: συναντά τον Θεό -που έχει λάβει γυναικεία μορφή-, τον Ιησού και την Σάραγιου, το Άγιο Πνεύμα. Αυτή η συνάντηση είναι η ευκαιρία του να πάρει απαντήσεις για όσα τον βασανίζουν μετά την εξαφάνιση του παιδιού του. Η εμπειρία που θα ζήσει στην καλύβα θα αλλάξει τη ζωή του.

Ο αφηγητής παρουσιάζει τον εαυτό του στον πρόλογο. Είναι ένας φίλος του Μακ που του ζήτησε να αφηγηθεί την ιστορία, έτσι αυτή η παράξενη συνάντηση μετατρέπεται στην αφήγηση μιας ανάμνησης. Όλο το μυθιστόρημα εστιάζει στον Μακ και στην επίδραση που είχε σε αυτόν η εξαφάνιση της κόρης του. Μετά από αυτό το οδυνηρό γεγονός ο Μακ περνάει μία περίοδο «μεγάλης θλίψης», όπως ο ίδιος την ονομάζει. Το σημείωμα που τον προ(σ)καλεί να ξαναπάει στην καλύβα είναι η διέξοδος που του παρέχεται να διοχετεύσει σε κάποιον τον πόνο και την οργή του. Δεν περιμένει πως πραγματικά θα συναντήσει τον Θεό με σάρκα και οστά και στις τρεις μορφές του. Τα συναισθήματά του περνούν από διάφορα στάδια: οργή, απορία, αμφισβήτηση, αγαλλίαση, ηρεμία. Οι συζητήσεις του με τον Θεό του δίνουν την ευκαιρία να λάβει κάποιες απαντήσεις για το μαρτύριο που βιώνουν αυτός και η οικογένειά του.

Η πραγματική αρετή του βιβλίου είναι ο χαρακτήρας του Μακ, ο οποίος εξελίσσεται κατά την ανάπτυξη της ιστορίας, παρόλο που ο συγγραφέας φαίνεται να εστιάζει στο κήρυγμα αγάπης του Θεού. Το νόημα της αγάπης και της συγχώρεσης παρουσιάζεται πολύ ξεκάθαρα και η απλότητα του λόγου κερδίζει τον αναγνώστη -είτε πιστεύει στον Θεό είτε όχι-, αλλά αυτό που εντυπωσιάζει είναι ο τρόπος που ο Μακ το κατανοεί και το ενσωματώνει στην προσωπικότητά του αποδεικνύοντας ότι η πίστη δεν είναι κάτι που διδάσκεται ή επιβάλλεται, αλλά κερδίζεται μέσα από την αναζήτηση και την προσπάθεια. Ό,τι κι αν είναι αυτό που θέλουμε να πιστεύουμε…