Λούζερ με ονοματεπώνυμο

Τον Μανούσο, γιο μιας Βρετανίδας τουρίστριας και ενός αγριάνθρωπου Κρητικού ψαρά, από τη στιγμή που γεννιέται σ’ ένα φανταστικό χωριό της Κρήτης, τον κυνηγάνε η γκαντεμιά και οι αναποδιές. Το ξύλο και η μοναξιά είναι οι μόνιμοι σύντροφοί του – εφ’ όρου ζωής. Αφού κανείς ποτέ δεν τον πλησιάζει και όλοι τον κοιτούν με λύπηση. Τον Μανούσο τον μεγαλώνει η γιαγιά του, η οποία τον ξυλοφορτώνει σε καθημερινή βάση για παραδειγματισμό, ενώ για κανέναν δεν έχει μια καλή κουβέντα. Μόνο βρισιές και κατάρες. Για τους γειτόνους, για τους συγχωριανούς, για τον γιο της, για τον Μανούσο. Ενώ ο πατέρας του δεν δίνει μία για τον γιο του.

Μια ζωή κακομοίρης ο ήρωας. Δίχως να έχει λάβει ποτέ ούτε μια στάλα αγάπης, ούτε ένα χάδι, με ένα παράπονο και πάμπολλες τρύπες στην ψυχή και με πολλές σκέψεις εντός του. Με την απώλεια της μάνας ίδια καρφίτσα στην καρδιά. Μια ζωή να υπακούει σε ό,τι τον προστάζουν. Ποτέ για τίποτα να μην έχει αποφασίσει ο ίδιος. Ούτε για τον ρου της ζωής του. Ένα άβουλο, υπάκουο, παθητικό πλάσμα.

Η τριτοπρόσωπη αφήγηση συνδιαλέγεται με το δεύτερο πρόσωπο. Και από κοντά το πρώτο φανερώνει τις μύχιες σκέψεις, βγάζει στην επιφάνεια όλα όσα είναι πραγματικά ο ήρωας. Πρόκειται για μια εκ βαθέων εξομολόγηση με όλες τις επιθυμίες, τα θέλω και τις σκέψεις του. Πότε με τη φωνή του ίδιου και πότε από τη μεριά των ανθρώπων που τον περιβάλλουν –της γιαγιάς του, της γυναίκας του–, ξεδιπλώνεται η ιστορία του Μανούσου Γαρεφαλάκη σε όλο της το μεγαλείο. Σφαιρικά και με λεπτομέρειες ξετυλίγεται το κουβάρι της άχαρης και άοσμης ζωής του. Μιας ζωής που ο ίδιος απεχθάνεται και που, από τότε που κατάλαβε τον κόσμο γύρω του, γυρεύει τρόπους να απαλλαγεί από δαύτη.

Και τα χρόνια περνούν. Και ο Μανούσος μεγαλώνει. Είναι δυνατό να αλλάξει κάτι και ο ήρωας από μια ζωή λούζερ να μετατραπεί σε νικητή;

Άμεση, ρεαλιστική, ωμή αφήγηση που λέει τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Λόγια σταράτα που αποτυπώνουν την πραγματικότητα των μικρών κλειστών κοινωνιών, τη σκληρότητά τους, τη μηδενική ανοχή απέναντι στη διαφορετικότητα και τον αυτόματο εξοστρακισμό καθετί μη συνηθισμένου.

Μάθημα δημιουργικής γραφής θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το βιβλίο της Ειρήνης Δερμιτζάκη «Γεννημένος Λούζερ», καθώς μέσα του φωλιάζει πλήθος τεχνικών και τρόπων αφήγησης. Ένα ιδιαίτερο, καλογραμμένο βιβλίο. Ένα βιβλίο σκέτη απόλαυση.