Η ζωή δεν είναι αυτή που έζησε κανείς, αλλά αυτή που θυμάται και όπως την θυμάται, για να την διηγηθεί

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Ο Ζιλ Λερουά γεννήθηκε το 1958 στη Γαλλία. Διακεκριμένος πεζογράφος, με πολλούς τίτλους, τιμήθηκε με το σπουδαίο λογοτεχνικό βραβείο Goncourt, για το μυθιστόρημά του «Ένα μπλουζ για τη Ζέλντα». Επίσης, στα ελληνικά κυκλοφορεί και το βιβλίο «Η κυρία Χ πηγαίνει σινεμά».

Πρόκειται για τη μυθιστορηματική βιογραφία της Ζέλντα Φιτζέραλντ, συζύγου του Αμερικανού συγγραφέα Σκοτ Φιτζέραλντ, από την ενηλικίωσή της μέχρι και το θάνατό της 30 χρόνια αργότερα. Η Ζέλντα από τη νεανική της ηλικία ήταν πνεύμα ανήσυχο και καθ’ όλα ανυπότακτο στις επιταγές της κοινωνίας και του καθωσπρεπισμού της οικογένειάς της. Έβγαινε, πήγαινε σε πάρτι, συνευρισκόταν με άντρες, γεγονός που εκείνη την εποχή εθεωρείτο απαράδεκτο. Μετά το γάμο της με τον Σκοτ, διένυσε ένα σχετικά ήπιο διάστημα τον πρώτο καιρό. Όμως, αφού πέρασε ο πρώτος καιρός, μετά τη σταδιακή απομάκρυνση του συζύγου της, άρχισε να καταφεύγει στην αγκαλιά διαφόρων αντρών. Όταν ο σύζυγός της γίνεται διάσημος συγγραφέας,  ανεβαίνουν στα ψηλότερα κοινωνικά κλιμάκια, όμως το χάσμα μεταξύ τους εξακολουθεί να υφίσταται. Όσο περνάνε τα χρόνια η Ζέλντα κρύβεται στα χάδια τρίτων, ενώ ο Σκοτ συνδέεται με ένα νεαρό συγγραφέα και παράλληλα αρέσκεται στο να κλέβει τα κείμενα της γυναίκας του και να τα δημοσιοποιεί με το δικό του, «ηχηρό», όνομα. Ακόμα και η γέννηση της κόρης τους δεν θα κατευνάσει τα πνεύματα. Μετά από αναρίθμητες συγκρούσεις μεταξύ των δύο, η Ζέλντα θα κλειστεί σε ψυχιατρικό άσυλο, όπου θα περάσει και τα περισσότερα από τα τελευταία χρόνια της ζωής της.

Ξεκινώντας από πραγματικά ιστορικά γεγονότα, ο Ζιλ Λερουά χτίζει μυθιστορηματικά την αφήγηση της Ζέλντα το διάστημα που βρισκόταν έγκλειστη σε ψυχιατρείο. Με χειμαρρώδη γλώσσα και πρωτοπρόσωπη αφήγηση, ο συγγραφέας πετυχαίνει να αποδώσει το ύφος της ηρωίδας του, αλλά και το κλίμα της εποχής. Οι διάλογοι είναι απόντες σχεδόν απ’ όλο το βιβλίο, αφού πρόκειται για ένα προφορικό ημερολόγιο. Οι αναδρομές στο παρελθόν, όπου παρουσιάζονται και αυτές σε πρώτο πρόσωπο, δεν μπερδεύουν τον αναγνώστη, αλλά αντίθετα δίνουν μια πιο ζωντανή νότα στις σελίδες του βιβλίου. Γενικότερα, από τεχνικής απόψεως, παρουσιάζεται μια καλαίσθητη και προσεγμένη δουλειά που παρασύρει τον αναγνώστη στη ροή της.

Το βιβλίο του Ζιλ Λερουά πέρα από το να παρουσιάζει το κλίμα και τα ήθη μιας εποχής, σκιαγραφεί την εικόνα μιας προσωπικότητας που πήγε ενάντια στο ρεύμα και κατέληξε να πεθάνει στο ψυχιατρείο για τις επιλογές της. Η μετάφραση της Μαριλένας Κορατζάνη μεταφέρει άρτια τον έντονο ρυθμό που επιχειρεί να αποδώσει ο  συγγραφέας.