Παρά τρίχα

Η Μαρία Δαλαμήτρου γεννήθηκε το 1978 στην Κοζάνη. Σπούδασε αγγλική φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα της λογοτεχνίας και του πολιτισμού. Είναι υποψήφια διδάκτωρ του πανεπιστημίου του Essex της Αγγλίας. Από το 2003 εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το 1994 απέσπασε το Β΄ Βραβείο Ποίησης Νέων, της Ιστορικής Βιβλιοθήκης Κοζάνης. Το πρώτο της βιβλίο, «Προτελευταία εποχή» (ποιήματα), κυκλοφόρησε το 2010.

Η συγγραφέας Μαρία Δαλαμήτρου, μέσα από εννέα ιστορίες με ευρηματικούς τίτλους και ασυνήθιστη πλοκή, μας εντάσσει σε ένα καλειδοσκόπιο ζωής όπου οι ήρωές της προσπαθούν να αποδείξουν «κάτι». Μέσα στις αφηγήσεις της βλέπουμε τη χιουμοριστική πλευρά μιας απιστίας, τους ήρωες να αποκαλύπτουν τους εαυτούς τους, να γίνονται τα θύματα των σκληρών σαν πέτρες γυναικών, να αναπολούν τις αποδημήσασες συζύγους τους, να υποδύονται τους λύκους και ταυτόχρονα σαν αμνοί να σημαδεύονται από αυτούς, να νοιάζονται τους άλλους σαν καλοί Συμμορίτες/Σαμαρείτες, τη στιγμή που τους λεηλατούν, να γράφουν παραμύθια ενώ συγχρόνως παραμυθιάζονται, σαν ταξιδιάρηδες/ταξιτζήδες να μην ρίχνουν άγκυρα πουθενά και γενικώς, σαν μικρά παιδάκια, να προσπαθούν να αποδείξουν το σενάριο ζωής τους. «Εσύ είσαι άνδρας!»,  έτσι τους έλεγε η μάνα τους. Την ίδια ετικέτα τούς έβαλε και η κοινωνία. Ωστόσο, μέσα στις σελίδες του βιβλίου οι «Άνδρες παρά τέταρτο», προβάλλουν ημιτελείς σαν να είναι ένα είδος εκ κατασκευής στο DNA του, ελαττωματικό.

Η συγγραφέας με πολύ έξυπνο και ευχάριστο τρόπο γραφής, λόγω του άφθονου λεπτού χιούμορ  της, επιτρέπει στους ήρωες  να αυτοσαρκάζονται, ενώ παράλληλα, συναισθηματικά ανασφαλείς, τρέχουν να προλάβουν να αυτοδικαιωθούν. Γεγονός το οποίο της επιτρέπει να «παίζει», άλλοτε με την αδυναμία τους και άλλοτε με τον μέχρι ενός ορισμένου σημείου δυναμισμό τους. Συμπάσχοντας δε μεταφέρει τα συναισθήματά  τους, δίνοντας μια ξεχωριστή αύρα σε κάθε ιστορία – τη δική τους. Στέκει και στη νοσταλγική τους διάθεση, όμως ,τηρώντας τις δικές της αποστάσεις, η γραφή της δεν γίνεται μελό. Κατά την αφήγηση, αλληγορίες, παραλληλισμοί και ανατροπές εμπλουτίζουν την εξέλιξη των ιστοριών δίνοντας περισσότερες ερμηνείες και  χαρίζοντας στο κείμενο επιπλέον αξία και ενδιαφέρον. Παράλληλα, η συγγραφέας διατηρεί το μέτρο όσον αφορά την έκταση των ιστοριών, κάνοντας το κείμενο να προβάλλει συμπαγές, με σφρίγος. Σε αυτό βοηθά όχι μόνο η οικονομία των λέξεων, που της είναι γνωστή από την ποίηση, αλλά και η σωστή επιλογή τους και η τοποθέτηση που έχουν μέσα στις σελίδες.

Το «Άνδρες παρά τέταρτο», είναι ένα ευχάριστο βιβλίο που κεντρίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη λόγω των ευρηματικών τίτλων, της διαφορετικότητας των ιστοριών, αλλά και του δυναμικού τρόπου γραφής της συγγραφέως. Με αποτέλεσμα η Μαρία Δαλαμήτρου, με το βιβλίο της αυτό, να γεννά συγγραφικές προσδοκίες στον αναγνώστη της.